No Borderz , Interview met Patrick de Groote van het Sfinks Mixed festival in Boechout, niet ver van Antwerpen

In gesprek met Patrick de Groote van Sfinks Mixed
“Toen ik begon, bestond
wereldmuziek nog niet”
Door Patrick van Engelen
Gepubliceerd op 4 augustus 2009

Patrick de Groote is een echte wereldburger. Bijna de helft van het jaar reist hij rond de wereld op zoek naar nieuwe acts. Sinds 1983 is hij betrokken bij Sfinks (Mixed), een wereldfestival in Boechout, niet ver van Antwerpen. Hij verzorgt zowel de programmering als de coördinatie van het evenement. Sfinks (Mixed) geldt als een van de meest toonaangevende festivals op wereldmuziekgebied ter wereld. No Borderz sprak met deze sympathieke en reislustige Vlaming.

Hoe kijkt u terug op de laatste editie van Sfinks?
“Ja, het was oké. Het publiek was positief tot heel erg positief. En dat is waar we het voor doen. Veel mensen komen naar Sfinks speciaal voor groepen die ze niet kennen. Voor hen werkt het festival als een ontdekkingsreis. Je ziet bij de cd-verkopen op het festival dat vooral de onbekendere namen goed verkopen. Dat is best bijzonder.”

Wat was voor u persoonlijk een hoogtepunt?
“Oh, eh… Ik heb tijdens het festival nauwelijks tijd om hele concerten te zien. Maar hier en daar heb ik wel stukjes gezien. Peter Nalitsch vond ik erg goed, Batida, Joaquin Grilo. En heb ook genoten van het gut ritueel (sjamanistisch ritueel uit de pre-boeddhistische traditie, red.) dat we dit jaar op het festival hadden staan.”

Zijn de voorbereidingen voor Sfinks 2010 al begonnen?
“Ja, we zijn al begonnen. We hebben gelukkig het voordeel, dat we geen grote bekende namen boeken, zodat we niet alles heel vroeg hoeven vast te leggen. Maar er liggen al basisafspraken.”

Bent u ook veel op pad, op reis, om acts te kunnen boeken?
“Vanaf half september tot maart ben ik aan het reizen. Ik ontmoet dan artiesten en probeer zaken te regelen. Wat mij altijd opvalt in het buitenland dat ik overal heel hartelijk wordt ontvangen. Mensen begroeten je op een manier die we bij ons niet altijd gewend zijn. Op Sfinks proberen we die enorme gastvrijheid ook voor onze artiesten te verzorgen. En gezien de fijne reacties die we altijd krijgen, lukt dat aardig.”

Wat is een album dat u door de jaren heen steeds blijft opzetten?
“Poeh, even nadenken. Dat is dan denk ik toch een album van Papa Wemba: Au Japon.”

En welke nieuwe artiest zou u tippen?
“Dan kom ik weer uit bij Peter Nalitch, al kun je zijn werk hier moeilijk vinden. Gelukkig is zijn muziek gratis te downloaden van zijn site: www.peternalitch.ru. Batida is ook een goede naam om te noemen.”

Welke act zou u voor Sfinks Mixed graag willen hebben en heeft nog nooit op het festival gestaan?
“Mmm… de Narasirato Pan Pipers van de Solomon eilanden zou ik graag verwelkomen. Maar dat is een dure onderneming. Reden? Je kunt er moeilijk komen. Hun dorp is alleen bereikbaar per kano of te voet. Je kunt ze dus niet even voor zestig minuten naar het festival halen. Ook voor het milieu en dergerlijke zou dat trouwens geen verstandige zaak zijn. Er moeten meer programmeurs zijn die ze graag willen hebben. Misschien lukt het komend jaar. We zijn aangesloten bij een netwerk: het European Forum of Worldwide Music Festivals (EFWMF). Hierbij zijn vele festivals uit diverse landen aangesloten. Met hen is het misschien haalbaar om ze ook naar België te halen.”

Hoe bent u eigenlijk terecht gekomen in de wereldmuziek?
“Toen ik begon bestond de term wereldmuziek nog niet. Maar ik zat al in de muziek, kende wat mensen en ben er toevallig ingerold.”

We zitten midden in een economische crisis. Hoe staat Sfinks er financieel voor?
“Natuurlijk zijn er sponsors die nu afhaken of minder geven. Maar het belangrijkste is dat het festival blijft bestaan. En daar hebben we alle vertrouwen in. We bestaan inmiddels 34 jaar en hebben een band opgebouwd met het publiek. Zij blijven zeggen, ook afgelopen editie weer, dat ze het festival heel bijzonder vinden. En daar ben ik erg gelukkig mee."