Interviews

De inspiratie van… Ana Moura

Foto: Isabel Pinto

Foto: Isabel Pinto

Fadozangeres Ana Moura is een van de grote Portugese talenten van haar generatie. Binnenkort tourt ze door Nederland. Een goede reden om eens te vragen naar de albums die haar inspireren bij het maken van muziek. 

marvingaye-getitonLet´s Get it On – Marvin Gaye
“Marvin Gaye is een van mijn favoriete zangers. Ik ben een enorme fan van zijn soulmuziek. Let’s get it on is de plaat waarmee ik zijn muziek heb leren kennen. Alles eraan is geweldig. De teksten, melodieen en natuurlijk zijn soulvolle interpretatie.”

otisredding-painPain in My Heart – Otis Redding
“En met deze plaat leerde ik de muziek van Otis Redding kennen. Net als vertolkers van de fado is Redding een zeer artiest die vol passie zingt. Ik hou daar enorm van. Hij klinkt heel intens en eerlijk in wat hij zingt. Pain in my Heart betekende een nieuwe fase in mijn leven.”

amalia-rodriguesEstranha Forma de Vida – Amália Rodrigues
Amália is mijn belangrijkste referentie. Ze opende vele deuren naar fado. Ze was een dappere avant-gardist. Door haar vele kanten is ze een van de opmerkelijkste zangeressen aller tijden geworden. Haar gigantische bereik en bijzondere stemgeluid, de poezie die ze zong. Over Amália kun je blijven vertellen.”

ninasimone-townhallNina Simone at Town Hall – Nina Simone
“Nog een zangeres die ik enorm bewonder vanwege haar bijzondere stemgeluid. Bovendien bezat ze een unieke persoonlijkheid. Door haar, maar ook door Amália leerde ik dat een artiest altijd zijn eigen weg moet zoeken en maken.”

jacquesbrell-nemequitteNe me Quitte Pas – Jacques Brel
“Jacques Brel bewonder ik voor zijn intensiteit waarmee hij zijn muziek beleefde. Ne me Quitte Pas is een van de mooiste liederen aller tijden. Ik krijg er nooit genoeg van en luister het keer op keer. Naast het feit dat Jacques Brel een geweldige zanger was, kon hij ook briljante nummers schrijven.”

Speellijst Ana Moura:
7 mei 2013: Schouwburg, Deventer
9 mei 2013: Oosterpoort, Groningen
11 mei 2013: Muziekgebouw Frits Philips, Eindhoven
13 mei 2013: Paradiso, Amsterdam

Kijk ook op www.anamoura.com.pt

Voorbeschouwing Music Meeting 2013 met Wim Westerveld

Op 18, 19 en 20 mei wordt alweer voor de 29e keer het Nijmeegse Music Meeting gehouden. No Borderz bracht een bezoek aan Wim Westerveld, mede-oprichter en programmeur van het festival. Een gesprek waarin we de historie in duiken maar ook kijken naar de editie 2013.

Hoewel we er ons er soms op deze site ook schuldig aan maken, is Music Meeting strikt genomen geen wereldmuziekfestival. Ook jazz, avantgarde en improvisatie heeft er zijn plek, al vanaf het allereerste begin.

“Het festival komt oorspronkelijk voort uit een succesvolle dansavond in 042. Dat was samen met Doornroosje de belangrijkste clubzaal in de jaren ’80”, vertelt Westerveld. “Dansen op NivO heette het wekelijkse feestje dat in teken stond van funk, improvisatie, soul en derde wereldmuziek zoals dat toen heette. We lieten kaseko-bandjes uit het Surinaamse feesten en partijencircuit spelen. De avonden waren erg succesvol, vrijwel eigenlijk altijd uitverkocht. Samen met vijf vrienden bedacht ik dat we er wel iets meer mee konden doen. Dat werd uiteindelijk Music Meeting”

De eerste editie, in 1985, nog onder de lange naam Multi-Cultural Dance and Improvised Music Meeting was nog maar klein. Er waren acht indoorconcerten te zien verdeeld over de Schouwburg en De Vereeniging. Westerveld: “Vanaf het begin waren we al helemaal internationaal bezig. Zo hadden we direct Salif Keita staan en verbonden we al muzikanten uit verschillende culturen met elkaar. Toen nog vaak Nederlanders met Antillianen. Op onze site vind je trouwens alle artiesten die ooit bij Music Meeting hebben opgetreden.”

Hoewel het in de loop der jaren steeds beter ging met Music Meeting, ontstond er ook een probleem. “Het publiek werd steeds ouder en we hadden moeite een jong divers publiek warm te krijgen voor het festival. In 2000 begonnen we daarom Club M¡mm….….! in Doornroosje waarbij niet-westerse muziek samen kwam met elektronische dance.”

Maar volgens Westerveld was dat niet het enige euvel. “Na al die jaren was de moeilijke akoestiek in De Vereeniging een grote frustratie geworden. Bij klassieke en andere volledig akoestische muziek voldoet de zaal prima. Maar als er ook maar iets wordt versterkt, wordt het geluid vreselijk. Sommige mensen zeggen in zo’n geval dat de band tegenvalt. Ze horen niet dat het eigenlijk aan de zaal ligt.”

In 2003 is uiteindelijk de knoop doorgehakt, vanaf 2004 zou Music Meeting een buitenfestival worden, jaarlijks in het eerste weekend van juli, met als locatie Park Brakkenstein. “Het eerste jaar buiten was rampzalig. Aan het programma lag het niet. Zo hadden we onder andere Orchestre Baobab uit Senegal en Femi Kuti, zoon van Fela staan. Maar het was slecht weer en het publiek wist de nieuwe locatie niet te vinden. Op het enorme terrein liepen her en der wat plukjes mensen rond. Heel triest. Het terrein was veel te groot. Een aantal oude bezoekers was ook boos. Zij wilde niet naar buiten. Waren gewend om binnen op een stoel in De Schouwburg te zitten.”

musicmeetingOm het tij te keren besloot de organisatie om het terrein voor een gedeelte gratis te maken. Maar een jaar later  zaten de weergoden wederom niet mee. Westerveld: “Opnieuw een rampjaar. Ik dacht: we stoppen ermee. Maar we hadden nog subsidie en in 2006 vielen een aantal dingen heel mooi samen, waaronder een samenwerking met het Duitse Meurs festival, dat zich met name richt op avant-garde. We besloten het nog een keer te proberen. In het Pinksterweekend dit keer. Dat werkte een stuk beter. Een gedeelte van het terrein was wederom gratis toegankelijk, maar er werden nu ook volop kaarten verkocht voor De Kathedraal (nu: Apollo), de grote concerttent met het hoofdprogramma. Het festival draait nu eigenlijk al jaren prima. Over opkomst hebben we eigenlijk nooit meer te klagen.”

We vroegen Westerveld tot slot elke dag enkele acts uit te kiezen die lezers van No Borderz beslist niet mogen missen op de editie van 2013.

Zaterdag 18 mei:
Charanjit Singh
Een curiositeit, deze 72-jarige artiest uit India. In 1982, lang voordat er in het westen acid house werd gemaakt, nam hij al een album dat klinkt als een soort oosterse house. Daarmee is hij een absolute pionier in het genre. Op Music Meeting neemt hij de oorspronkelijke apparatuur uit de jaren ’80 mee.
Te zien om: 17.30 uur (Mondo) en ’s nachts in Doornroosje.

Brassafrik
Uit de hoek van het Belgische avontuurlijke gezelschap Think of One komt Brassafrik, een samenwerking tussen trombonist Stefaan Blancke en de Ghanese percussionist Babs Jobo. In het gezelschap komen we verder onder andere leden van Wind Afrique tegen en kogolo-speler King Ayisoba, een grote ster in Ghana, die binnenkort ook gaat touren met Zea, de zanger van The Ex. Muzikaal kun je Brassafrik zien als een mix tussen afrobeat en fanfare.
Te zien om 19.30 uur (Mondo)

Jupiter & Okwess International

Jupiter & Okwess International

Jupiter & Okwess International
Vorig jaar op het Afrikafestival in Hertme was de Congolese Jupiter, bekend geworden door zijn samenwerking met Damon Albarn (Blur, Gorillaz), een van de grote verrassingen. Zijn zelf verzonnen subgenre Bofenia is een soort groovy dansrock waarop het moeilijk stil staan is. Een Afrikaanse variant op Faithless.
Te zien om 20.45 uur (Apollo)

Zondag 19 mei:
Sam Lee & Friends
De Engelse folkzanger Sam Lee ging voor zijn laatste project, als ware hij Alan Lomax, op zoek naar vergeten melodieën in de Britse wereld van gipsy’s en woonwagenbewoners. Het album werd in 2012 beloond met de Mercury Prize en is een pareltje. Westerveld: “Op Music Meeting komt Lee met een uniek gezelschap. Van een bespeler van het Japanse instrument koto tot een tabla-speler.”
Te zien om 15.15 uur (Apollo)

Cedric Watson & Bijou Creole
Deze zanger en muzikant uit Louisana zet zich in om de Amerikaanse zydeco-traditie in leven te houden. Westerveld: “Ik heb hem live gezien op een festival en New York en dat was helemaal geweldig.”
Te zien om 16.15 uur (Mondo)

Joe Driscoll & Sekou Kouyate
Amerikaanse zanger/rapper woonachtig in Engeland samen met een kora-speler uit Guinee woonachtig in Marseille. Internationaal inderdaad. Kouyate bespeelt de kora veel ruiger dan bijvoorbeeld Toumani Diabate of Ballaké Sissoko en wordt daarom wel de Jimi Hendrix van de kora genoemd.
Te zien om 19.00 uur (Mondo)

Lenine & Martin Fondse Orchestra
De Braziliaanse superster Lenine gaat op Music Meeting een samenwerking aan met het orkest van pianist Martin Fondse. Onder de naam The Bridge wordt getracht de geschiedenis die Nederland en Brazilië met elkaar delen in muziek om te zetten. Daarbij is het de onder andere de bedoeling dat Chão, het laatste album van Lenine opnieuw wordt gearrangeerd. Westerveld: “ik ben heel benieuwd hoe dit allemaal gaat klinken. Een project als dit zouden we in ons eentje niet kunnen dragen, maar gelukkig vond ook het Moers Festival in Duitsland dit interessant. “
Te zien om 20.15 uur (Apollo)

Maandag 20 mei
Laïla Amezian & Laurent Blondiau
Deze Belgische Marokkaanse maakte met Triode een zeer opvallend album, waarop jazz en klassiek een spannende strijd aan gingen met Arabische klanken. Westerveld: “Ik hou van mensen die iets nieuws proberen te maken. Omdat ik haar laatste cd maar bleef draaien, besloot ik haar ook maar voor Music Meeting te boeken.”
Te zien om 18.15 uur (Apollo)

ondatropicaEddy & The Ethiopians
Sinds Francis Falceto zijn cd-serie Ethiopiques introduceerde is Ethiopische jazz in het westen bekender dan ooit. Eddy & The Ethiopians is een Brabants gezelschap met onder andere Edward Kapel, Bart Maris en Bart van Dongen dat Addis Abbeba naar Nijmegen brengt. Inclusief het eeuwenoude instrument de krar.
Te zien om 19.15 uur (Mondo)

Ondatropica
De Colombiaanse muzikant Mario Galeano (bekend van Frente Cumbiero) en multi-instrumentalist en producer Will Holland maakten met project Ondatropica een van de beste platen van 2012. Op Music Meeting komen ze helaas niet met de 40 muzikanten met wie het album werd opgenomen, maar klein zal de band zeker ook niet zijn. Een feestje Colombia-style!
Te zien om 20.30 uur (Apollo)

Meer weten over het programma van Music Meeting of tickets kopen? Ga naar www.musicmeeting.nl

De inspiratie van… La Pegatina

La-Pegatina-persfoto-1Het Spaanse La Pegatina bracht onlangs hun vierde album Eureka! uit. Een plaat bomvol overvalste partykrakers. Onderaan dit artikel zie je hoe je gratis de trotse bezitter kunt worden van dit album. In samenwerking met De Oosterpoort in Groningen (waar ze 8 mei optreden) mogen we namelijk een exemplaar weggeven.

Voor No Borderz onthult de band hieronder, kort en bondig hun inspiratiebronnen.

dusminguet-postrofDusminguet – Postrof
“We houden van de frisse insteek van deze muziek. Vooral de accordeon maakt de liedjes onweerstaanbaar”

babyloncircusBabylon Circus – Dances of resistance
“De energie op dit album is ongelofelijk. Bovendien gebruiken ze ook diverse talen: Spaans, Frans en Engels.”

atlandticosAslandticos – El mundo esta fatal de los nervios
“Deze plaat klinkt geweldig. De stemmen zijn erg goed gemixt en de achtergrondzang is magisch.

calle13Calle 13 – Entren los que quieren
“Een band uit Puerto Rico die de reggaeton opnieuw wist uit te vinden. Ze hebben echt hele goed teksten en een energieke show. De productie maakt elk liedje speciaal.”

catempire5. The Cat Empire – Two shoes
“Ze hebben geen electrische gitaren en mixen alle muziekstijlen die ze maar kunnen vinden door elkaar”

Kans maken op het nieuwe album van La Pegatina? Stuur dan een mailtje naar info@noborderz.nl o.v.v. Eureka! en geef antwoord op de volgende vraag: Uit welke regio in Spanje komt La Pegatina?
Vergeet niet je adresgegevens erbij te vermelden!

Tourschema La Pegatina mei/juni 2013:
5 mei: Bevrijdingsfestival Zwolle
8 mei: Oosterpoort Groningen
9 mei: Effenaar Eindhoven
10 mei: Doornroosje Nijmegen
11 mei: Tivoli Utrecht
16 mei: Paard van Troje Den Haag
17 mei: Burgerweeshuis Deventer
18 mei: Melkweg Amsterdam
15 juni: Pinkpop Landgraaf

Kijk voor meer informatie op www.lapegatina.com

De inspiratie van… Igor Sekulovic (Projekt Rakija)

igorIn 2012 won Projekt Rakija, het eindexamenproject van de Bosnische Rockacademiestudent Igor Sekulovic, de Dutch Balkan Blues Contest op het International Gipsy Festival In Tilburg. Op 26 april 2013 verschijnt debuutplaat Welcome To The Family. Reden voor No Borderz om Sekulovic eens te vragen naar zijn inspiratiebronnen.

mostarsevdahreunionMostar Sevdah Reunion – Café Sevdah
“Deze plaat toont op een van de meest prachtige manieren, hoe je eeuwenoude liederen een totaal nieuw leven in kan blazen. Sinds ik in Nederland woon, heb ik eigenlijk nooit meer naar de muziek van mijn vaderland geluisterd. Ik was als gitarist meer bezig met rock. En dan het liefst uit de jaren ‘60 en ‘70. Twee jaar geleden wilde ik, in een nostalgische bui, de weg naar mijn kern terug vinden.  Op een festival in Amsterdam leerde ik Pierre van Duijl kennen, die mij over Moster Sevdah Reunion vertelde. Ik zocht het meteen op en mijn eerste gedachten waren: ‘Wat een geweldige band en wat een super goede muzikanten!’ Ze zijn de eerste band die de oude Bosnische sevdalinka omtoverden tot iets totaal nieuws. Hun prachtige vertolkingen maakten de liedjes voor mij veel beter te begrijpen. De nostalgie kriebelde in mijn buik. Dit wou ik ook doen met Projekt Rakija, maar dan wel op onze manier!”

himzoHimzo Polovina – Ehlimana

“Toen ik Polovina’s stem voor het eerst hoorde was ik totaal verliefd! De meest zachtaardige en fijne stem, perfect passend bij de poëtische, romantische en melancholische teksten van de sevdalinka. De teksten zijn bijna sprookjesachtig maar dichter bij de werkelijkheid kom je niet. Als Himzo begint met zingen dan voel je het zo goed dat je niet om de tekst heen kan. Hij is de grootste inspiratiebron voor mij binnen Projekt Rakija. Himzo leert mij om het gevoel, de pijn, van een liedje over te brengen. En dat is waar het uiteindelijk om draait. Sevdalinka heet ook niet voor niks ‘The Bosnian Blues’! Samen met Harm (zanger) probeer ik dit naar zijn wereld te vertalen. Hij spreekt de taal uiteraard niet, maar voelen kan hij als geen ander. En voor het gevoel hoef je geen taal te spreken.”

pinkfloydPink Floyd – Dark Side Of The Moon
“Een van de mooiste platen ooit gemaakt! Laatst heb ik hem weer op vinyl gekocht en dat is werkelijk een waar genot. De vrijheid van de psychedelica, stukken die puur om het gevoel draaien en tegelijkertijd prachtige liedjes! Dezelfde vrijheid hebben we genomen om onze weg te vinden. Om uit te vinden wat deze band eigenlijk moest worden. We hebben de gekste dingen geprobeerd! We hebben zelfs Whole Lotta Love geprobeerd te verbalkaniseren! Dat heeft uiteindelijk de plaat niet bereikt, maar heeft ons veel gegeven. We kwamen steeds terug op van de lange psychedelische solo’s die je even helemaal uit de Balkansfeer halen. Dat geeft ons uiteindelijk een unieke sound.”

bijeloBijelo Dugme – Pljuni I Zapjevaj Moja Jugoslavijo
“Bijelo Dugme is de grootste folkrock band uit voormalig Joegoslavië. Ieder bandlid kwam uit een andere streek van het land. Dat maakte hen een prachtige afspiegeling van het idee Joegoslavië. Iets dat tegenwoordig jammer genoeg voor veel mensen moeilijk voor te stellen is. De band combineerde westerse rock muziek met folk uit eigen land. Iets dat hen mateloos populair maakte. Met Projekt Rakija maken we dezelfde combinatie. Bijelo Dugme brengt me weer terug naar de tijd dat ik in Joegoslavië(Bosnië) leefde. Dat lijkt af en toe wel een heel ander leven. Iedere keer als ik naar Bijelo Dugme luister, en dan vooral naar het liedje ‘Ruzica si bila’, kom ik weer even terug in het andere leven dat ik ooit had. Ik worstel nog steeds met  waar ik vandaan kom en wie of wat ik me nou moet voelen. Dat herkennen de meeste immigranten wel. Naarmate ik ouder wordt, besef ik dat ik me dan maar een wereldburger moet noemen, met een hele grote liefde voor mijn vaderland.”

soulwaxSoulwax – Much Against Everyone’s Advise

“De band die mij totale vrijheid in muziekontwikkeling leerde kennen. Vergelijk zelf maar de eerste plaat ‘Leave The Story Untold’ met de laatste ‘Nite Versions’. Een waanzinnige artistieke route hebben ze doorlopen. Ik weet nog heel goed dat ik ze voor het eerst live zag op Rock Werchter in België. Iedereen ging helemaal los, terwijl ik vooral zwaar onder de indruk naar ze stond te kijken. Wat klonk dit als een unieke machine . De broertjes Dewaele zijn fantastische songwriters met een liefde voor overstuurde instrumenten en analoge sounds.  Het is niet dat deze plaat qua geluid een invloed heeft op Projekt Rakija, maar het ‘openminded’ handelen heeft mij veel geleerd. Geïnspireerd om dicht bij mezelf te blijven.”

Het debuutalbum Welcome To The Family van Projekt Rakija wordt uitgebracht in een bijzondere box, die een vinylplaat, een stripboek over de band en een CD bevat. De plaat is tot stand gekomen in samenwerking met producer Frans Hendriks (o.a. Doe Maar, Trijntje Oosterhuis en Candy Dulfer). De release wordt gevierd met twee bijzondere concerten: 26 april in 013, Tilburg en op 27 april in Wilhelmina Pakhuis, Amsterdam. Op beide avonden is er een afterparty met Peer Vos, de huisdj van de band. Projekt Rakija treedt bovendien weer op tijdens het Gipsy Festival in Tilburg.

Kijk voor meer informatie over Projekt Rakija op www.projektrakija.com

De inspiratie van… Nynke Laverman

NYNKE_by_Femke_Teussink__02_hires

Foto: Femke Teussink

Komende vrijdag 12 april verschijnt het nieuwe album Alter van Nynke Laverman. De Friese zangeres liet zich gedurende haar hele carrière al inspireren door muziek van over de grenzen. Zo is op haar nieuwe plaat ondere andere marimba en Spaanse gitaar te horen. Een goede reden voor No Borderz om eens naar haar inspiratiebronnen te vragen.

lhasaThe Living Road – Lhasa de Sela
“Als Lhasa zingt, hoor ik een stem die rechtstreeks vanuit de ziel spreekt. Met haar muziek in het Spaans, Engels en Frans vertelt ze sprookjesachtige verhalen met een duister randje. The living road is wat mij betreft haar meest complete album, met liedjes die onder je huid gaan zitten. Helaas is ze in 2010 op 37-jarige leeftijd aan kanker overleden, maar op mij heeft ze een diepe indruk achtergelaten; als ik nieuwe dingen maak, begin ik met naar haar muziek te luisteren, dan weet ik weer wat de kern is.”

inrainbowsIn Rainbows – Radiohead
“Tja, Radiohead, wat moet ik daar verder nog over zeggen: de beste band ooit wat mij betreft. Dat is één organisme op het podium. Ze vullen elkaar perfect aan en vinden zichzelf steeds opnieuw uit. Thom Yorke en Johnny Greenwood als twee geniale geesten die los kunnen gaan op de basis die de rest legt, daar krijg ik altijd energie van en zin om zelf weer stappen te zetten. Dit album vind ik in z’n geheel geweldig; met voor Radiohead-begrippen ook een aantal meer vrolijke, dansbare nummers.”

bjork-vespertineVespertine – Björk
“Nog zo’n grote inspiratiebron. Van Björk vind ik in principe elk album goed, maar dit album is bijzonder omdat het zo ontzettend IJsland ademt; je hoort de gletsjers, de lava, de warmwaterbronnen. Björk weet de plek waar ze vandaan komt zo goed te vangen in wat ze maakt, op een elke keer weer vooruitstrevende manier, dat vind ik uniek en heel sterk. En haar manier van zingen; dierlijk en superkwetsbaar tegelijk. Hoe zij ‘I love him, I love him, I love him, I love him’ zingt, is wat mij betreft onnavolgbaar.”

amaliaSegredo – Amália Rodrigues
“In de periode van mijn eerste album, heb ik ontzettend veel naar Portugese fado geluisterd van verschillende fado-artiesten. Amália Rodrigues is en blijft toch de oermoeder van de huidige generatie fadozangers. Er zit iets in haar stem dat altijd ontroert en haar uit duizenden herkenbaar maakt. Ik vind het heerlijk me soms weer even in die wereld van weemoed onder te dompelen en dan zet ik deze CD op.”

sacreduprintempsLe Sacre Du Printemps – Igor Stravinsky
Berliner Philharmoniker – Herbert von Karajan (1964)
“Een stuk dat ik echt heb herontdekt een paar jaar geleden. Wat een meesterwerk, wat een oerkracht, beangstigend bijna. Een revolutionair stuk dat in zijn eigen tijd (1913) totaal niet op waarde geschat werd, maar wat de tijd zal overleven. Een natuurvolk vereert de god van de lente met rituelen. Als klapstuk wordt een jonge maagd geofferd; zij wordt ‘uitverkoren’ en moet zichzelf dooddansen. Alleen al dat dramatische gegeven! Stravinsky heeft dit briljant vertaald. Het stuk barst uit elkaar van overlevingsdrift, het leven in z’n rauwe vorm. Tip: luister het stuk als je midden in de natuur bent op je oortjes, dan zit je echt in je eigen film.”

Kijk voor meer informatie over Nynke Laverman op haar website: www.nynkelaverman.nl

Film over popscene Chinese oeigoeren in première op Cinemasia Festival

Scene uit The Silk Road of Pop

Scene uit de film The Silk Road of Pop

Interview met co-regiseur Ursula Engel

Op zaterdag 6 april gaat The Silk Road of Pop, een documentaire over de popscene van de Oeigoerse minderheid in China,  in première op het Cinemasia Film Festival in Amsterdam. No Borderz stelde een aantal vragen over de film aan de in Nederland woonachtige co-regisseur Ursula Engel.

Hoe zijn jullie op het idee gekomen om een documentaire te maken over de popscene van de Oeigoerse minderheid?
“Een vriend van ons is in Xinjiang (het gebied van de Oeigoeren) opgegroeid. Hij heeft ons uitgenodigd kennis te maken met zijn ouders en vrienden. We waren onmiddellijk gegrepen van de rijkdom en de bijzondere sfeer in Xinjiang, maar ook door de gespannen politieke situatie in het gebied. Het viel ons op dat muziek overal aanwezig was. In elke taxi waar we instapten waren de laatste hits te horen, cd winkels lagen vol met de producties van lokale popsterren en de restaurants hadden altijd een dansvloer. Tijdens het bezoek is het idee ontstaan om een documentaire over de muziek daar te maken. In de film hebben we geprobeerd de scene in beeld te brengen en het verhaal van de jonge opkomende muzikanten en hun fans te laten zien.”

Hoe hebben jullie de scene in kaart gebracht?
“We hadden en lijst van telefoonnummers van mensen waaronder ook die van een bekende muzikant in Xinjiang. Hij heeft ons vervolgens voorgesteld aan nieuwe mensen. We hebben de muzikanten dus ontmoet door gezamenlijke vrienden, op concerten of tijdens etentjes. We hebben vooral geprobeerd om een persoonlijk band op te bouwen met de muzikanten. Uiteindelijk zijn we ook vaak meegegaan met Ay, een van de hoofdpersonen van de film, naar concerten en party’s. Ook hebben we meerdere steden (Urumqi, Kashgar en Turpan) om een beeld te krijgen van de scene.

De situatie van de Oeigoerse minderheid is een gevoelig onderwerp in China. Aandacht van de media wordt niet altijd goedgekeurd door de Chinese overheid. Het was ons vooraf duidelijk dat we niet openlijk over politiek gevoelige onderwerpen konden praten. We hebben om zo min mogelijk op te vallen met een heel klein team gewerkt met weinig apparatuur.”

Je  hebt ook zelf gefilmd tijdens het maken van The Silk Road of Pop. Heb je daarbij voordeel van je werk als grafisch vormgever of is het toch heel wat anders?
“Ik had er wel voordeel aan doordat ik een goed gevoel heb voor beeldtaal en composities. Maar dat is niet het enige wat je nodig hebt voor camerawerk. Bijzondere momenten zijn zo voorbij. Dus het is belangrijk om snel te kunnen reageren en precies dat bijzondere moment in beeld te brengen.”

Hoe is de samenwerking tussen jou en regisseur Sameer Farooq? Jullie werkten al eerder samen, toch?
“We hebben allebei op de Gerrit Rietveld gestudeerd. Daar zijn we ook begonnen met het maken van films. We hebben een erg hechte samenwerking, maar werken ook nauw samen met onze producent Stijn Deklerck.”

Je bent onderdeel van het collectief Smoke Signal Projects. Wat doen jullie precies?
“Wij maken documentaires over maatschappelijk relevante onderwerpen. Documentaires over personen en verhalen die ons fascineren en waarvan we denken dat ze belangrijk zijn om aan een groter publiek te tonen.”

Je bent geboren in Zwitserland, woont en werkt in Nederland en werkte al mee aan verschillende docu’s over en in China. Wat heb je met het land?
“Sameer Farooq, de regisseur en ik hebben allebei in China gewoond. Producent Stijn Deklerck woont er nog steeds. Als je eenmaal in China gewoond hebt, dan is de kans groot dat je er vaker naar terugkeert. Het land is erg fascinerend.”

CinemasiaWaarom moeten mensen volgens jou The Silk Road of Pop absoluut zien?
The Silk Road of Pop heeft heel veel facetten. De film gaat over China maar ook over de ontwikkelingen en cultuur in een deel van Centraal-Azië waar weinig over bekend is. Maar ook over muziek en de politieke en maatschappelijke uitdagingen van een generatie. Je ziet bovendien een meeslepende verzameling van liedjes en videoclips. Het is een van de weinige films waarin de problemen van de Oeigoerse moslimminderheid in China onder de aandacht worden gebracht.”

The Silk of Pop is te zien op zaterdag 6 april om 15.00 uur in De Balie in Amsterdam. Na afloop is er de mogelijkheid tot het stellen van (meer) vragen aan co-regisseur Ursula Engel en producent Stijn Deklerck. Kijk voor het complete programma van het Cinemasia Film Festival op www.cinemasia.nl

De inspiratie van… Ntjamrosie

Ntjam-Rosie-by-Lenny-Oosterwijk-1

Ntjamrosie, Foto: Lenny Oosterwijk

De Nederlandse zangeres Ntjamrosie, geboren in Kameroen, presenteert op vrijdag 18 maart haar derde album in De Melkweg: At The Back of Beyond. Reden voor No Borderz om eens naar haar favoriete albums en inspiratiebronnen te vragen. 

songs-in-a-minorSongs in A Minor – Alicia Keys
“Alicia Keys is één van mijn favoriete hedendaagse zangeressen. Er is geen album van haar dat ik niet in mijn bezit heb. Ik hou van haar stem en haar soulvolle songs. Wat ik ook mooi aan haar vind, is de ontwikkeling die ze heeft gemaakt sinds haar eerste debuut album. Die plaat heeft mijn oren echt jarenlang verwend, ik heb hem grijs gedraaid!! Toendertijd was zij zo verfrissend en she is still standing. Ze kan echt piano spelen en ze betrokken in maatschappelijke zaken. Live zingt ze vaak niet zo goed als op de plaat, maar ik vergeef het haar. Ze is pianist, producer, songwriter, performer en ook nog eens zangeres. Dan mag je er wel eens naast zitten wat mij betreft.”

mariahcareyMariah Carey – MTV Unplugged
“Dit was het eerste album dat ik kreeg van mijn moeder. Ik was een jong meisje van 11 of zoiets. In het begin vond ik die ballads maar saai. Tja, als kind wil je geen melancholie. Toch greep Mariah’s vroege werk ( want na Rainbow snap ik het niet meer zo goed om heel eerlijk te zijn) me al snel. Ik werd niet alleen verliefd op haar stemacrobatiek, maar ook op de liedjes. De teksten spraken me aan en ik hoopte dat ik later ook zo’n goede zangeres zou worden. Haar albums hebben me veel geleerd over de mix tussen soul, pop en vocale uitbundigheid. Dit album is live en daar ben ik dol op. Er zingt een gospelkoor met haar mee, geweldige backings en ze zingt met de zo veel soul en de vocale precisie is gewoon akelig goed!”

oumousangareOumou Sangaré - Worotan
“Deze vrouw…waar moet ik beginnen? Ik ben echt dol op haar stem en haar timing en frasering. Ik versta er niets van, maar God wat is het heerlijk! Oumou heeft wat ik graag een ‘oerse’ stem noem. Ik voel de kreten, de nood, de drang waarmee ze zingt. En live maakt ze het ook waar. Niets dan lof voor deze zangeres. Malinese zang doet altijd iets me. De techniek is zo anders dan in Kameroen bijvoorbeeld. Het is veel nasaler, veel meer vanuit het verhaal. Heel erg mooi vind ik dat. Ik ben met bikutsi en makossa muziek opgegroeid. Dat is ook groovy, maar de zangpartijen zijn veel softer. Wanneer ik naar Oumou’s muziek luister, kunnen mijn voeten niet stilstaan. Ik zet mijn nasaalste stem op en zing keihard mee. Ook al heb ik geen idee wat ieder woordje precies betekent. Ik voel het en daar gaat het om. Heerlijk!”

sadeSade – The best of Sade
“Dit is mijn muzikale heldin. Alles komt bij elkaar bij deze vrouw. Ze is gracieus, authentiek, soulvol, jazzy, world, pop. Het is niet in een kader te plaatsen. Sade en haar band hebben een sound neergezet die voor mij precies de juiste elementen heeft. Toen ik pas in Nederland was, keek ik vaak naar MTV. Toen ze nog heel veel videoclips lieten zien. Op een dag zag ik het de videoclip van ‘no ordinary love’. Ik was meteen stapelverliefd op de sound. Wie was dit? Wat was het? Ik had nog nooit zoiets gehoord en wilde meer, meer meer! Ik ben fan van het eerste uur, maar heb ze nooit live gezien, erg he?! Alle albums van Sade zijn geweldig. Stuk per stuk kwaliteit. Het is muziek met een warme vibe, niet pretentieus en vooral heel erg eigen. De sound is niet in een hokje te plaatsten. Zij is een groot voorbeeld voor me.”

siaSia – Colour of the Small One
“Deze dame heb ik ontdekt dankzij de Plaatboef in Rotterdam. Dat is een platenwinkel waar ik graag urenlang op zoek ga naar heerlijke muziek die ik nog niet ken. Zo vond ik in een uitverkoop bak, mijn grootste ontdekking ooit. De eerste cd (healing is difficult) van Sia Furler. Sinds de vondst van dat album bleef ik haar volgen. Ze is een songwriter van wereldklasse. Haar tweede album ‘Colour the small one’ heb ik grijs gedraaid. Haar songwriting is fenomenaal. Haar songs zijn heerlijk poppy, haar stem lekker soulvol en nonchalant. Soms moet echt je best doen om te verstaan wat ze zingt, maar de flair waarmee ze het brengt, raakt me iedere keer weer. En ze weet zo mooi iets te herhalen in een lied zonder dat ik het saai vind. Ze is één van mijn favoriete songwriters. Ze schrijft niet alleen voor zichzelf, maar ook voor bijvoorbeeld Rianna en Christina Aguillera. Zo heeft ze Diamonds van Rihanna geschreven. De eerste keer dat ik dat  liedje hoorde dacht ik ‘WAUW! Wie dit heeft geschreven kan echt schrijven’ en ja hoor… Miss Sia zat er achter. Ik hoop ooit met haar te mogen werken.”

De inspiratie van… Solo Moderna

solo moderna

Solo Moderna

De Nederlandse danceproducer Solo Moderna maakt steeds meer naam met zijn doldwaze 8-bit elektronica boordevol invloeden uit heel de wereld. Onlangs verscheen zijn nieuwe Helium Dance EP waarop zeven nieuwe lichtvoetige dansvloerkrakers. Exclusief voor No Borderz onthult Solo Moderna de vijf meest inspirerende albums voor zijn muziek.

Omfo-Trans-Balkan-ExpressOmfo – Trans Balkan Express
“Ik draaide ooit ‘Magic Mamaliga’ van dit album op een rommelmarkt en ik heb nog nooit eerder rustig wandelende- en kijkende mensen zo zien veranderen in dansende wilden… Die combinatie van elektronica en balkanmuziek vind ik nog steeds geniaal. Omfo,’Our Man From Odessa’, bewijst dat dit soort muziek niet kil hoeft te klinken. Vermeldenswaardig is dat Fay Lovsky samen werkte met dit Russische gezelschap. Ook tof: de woordspeling van deze albumtitel verwijst naar Kraftwerk’s meersterwerk. Van deze plaat uit Omfostan (!) krijg ik altijd een enorme glimlach op mijn gezicht!”

Gerardo-Frisina-CubanaGerardo Frisina – Cubana
“Timbalen hebben in mijn oren nog nooit zo lekker geklonken als op ‘Cubana’ van Italiaan Gerardo Frisina op het eveneens Italiaanse Schema label uit Milaan. Deze track is ‘onbeat’ gemaakt. Voor salsa puristen een ware stijlschending. Mij zal dat een zorg zijn, haha! De percussie, de funky baslijnen en piano, ze zijn zo meesterlijk rauw geproduceerd dat ik er nog steeds kippenvel van krijg! Ik heb na deze plaat gelijk een setje timbalen aangeschaft en gebruik deze nog steeds om me af te reageren…”

linton-kwesi-johnson-bass-cultureLinton Kwesi Johnson – Bass Culture
“De ultralage stem van Linton Kwesi Johnson ontdekte ik in mijn jeugd en raakt me nog iedere keer als ik hem hoor. Linton kon zich met zijn dichtwerk meten met elke politiek geëngageerde punkband uit die tijd. De in England wonende Jamaicaan kon nauwelijks een job vinden en die uitzichtloze situatie komt terug in zijn gedichten. Een situatie die ver van mijn beschermde leventje stond, maar waarin ik ‘het echte leven’ zag. Op Bass Culture werd de reggae-begeleiding teruggebracht tot eenvoud, zonder opsmuk, en door de dubversie van Bass Culture leerde ik dubreggae kennen.”

boogie-down-productions-by-all-means-necessary-largeBoogie Down Productions – By All Means Necesarry
“Het album rond MC en boegbeeld KRS One (na de dood van dj Scot La Rock) introduceerde mij tot de hiphop van Run DMC, Public Enemy en LL Cool J. Ik raakte geïnteresseerd doordat de teksten opvielen en weinig op hadden met de onderwerpen van gewelddadige hiphop. De rappers hadden het, in tegenstelling tot wat de albumcover doet vermoeden, over filosofie en waren anti geweld. Die boodschap gecombineerd met zeer bijzonder groovende beats zorgde ervoor dat ik de plaat grijs draaide en hiphop als genre leerde kennen.”

senor-coconut-fiesta-songsSeñor Coconut – Fiesta Songs
“Humor en muziek, dat is Señor Coconut oftwel Uwe Schmidt! Hij ‘latinized’ op Fiesta Songs een aantal nummers die je normaal nooit zou koppelen aan latin. Zoals Deep Purple’s ‘Smoke On The Water’ in chachacha uitvoering en een uptempo versie van Michael Jackson’s ‘Beat It’, die in merengue-uitvoering volledig uit de bocht vliegt… Hilarisch! Jammer dat ik Coconut nooit live heb gezien. Hij schijnt dan een compleet orkest mee te brengen!”

Nummers van Solo Moderna zijn te beluisteren op Soundcloud.

 

De inspiratie van… El Juntacadáveres

el-junta
De nu-tango groep El Juntacadáveres timmert flink aan de weg en staat in 2013 onder andere op Festival Mundial en folkfestival Dranouter. Op 23 februari is de cd-presentatie van hun album De Platino in Rasa in Utrecht. Voor No Borderz onthulde de Argentijnse oprichter en bandleider Enrique ‘Kike’ Noviello zijn favoriete albums aller tijden. 

milesdavis1. Miles Davis – Kind of Blue
“De eerste keer dat ik deze plaat hoorde wist ik dat niets nog ooit hetzelfde zou zijn. Het was op een zomeravond in Buenos Aires, de avond van mijn verjaardag. Sinds dat moment was het onmogelijk deze muziek los te laten. Minimalistisch en complex, intiem en universeel. Ik kwam later te weten dat het album bijna volledig is samengesteld met eerste opnames (er staat een alternatieve opname van ‘Flamenco Sketches ‘op de schijf). Bovennatuurlijk.”

gilberto-getz2. Joao Gilberto, Stan Getz en Antonio Carlos Jobim - Getz / Gilberto
“Een van de beste albums die ik ooit heb gehoord. Alles is perfect op dit album: de zang, de muzikanten, de composities, “Brazilië op zijn best. Het wordt een uitgelezen smeltkroes van culturen als jazz de sensualiteit van de Braziliaanse muziek ontmoet.

edmundo3. Edmundo Rivero - A Los Tortazos
“Uniek en onnavolgbaar. Een van de meest iconische zangers van de Argentijnse tango. Hij zong met de belangrijkste orkesten van die tijd (dat van Jose de Caro, Horacio Salgan en Anibal Troilo). Zijn bariton stem en Roberto Grela’s gitaar maakten van de ‘Lunfardo’ poëzie. Een vereiste voor iedereen die de geest van de tango wil begrijpen. Feit is dat Edmundo Rivero het dialect van de ‘Rio de la Plata’ bestudeerde en zelfs een klein Spaans-Dialect woordenboek samenstelde.”

piazolla4. Astor Piazzolla - Piazzolla / Troilo
Piazzolla was bandoneonist van het orkest van Anibal Troilo. Twee prachtige musici samen dus, twee interessante persoonlijkheden en een zuivere dialoog tussen bandoneons. Eerlijk gezegd hou ik van bijna alles van Piazzolla. Zeker de albums met het octet, met de ‘elektronische assemblages’.  Piazzolla was een visionair, die zoals weinig andere componisten een onmiskenbare stijl en een opmerkelijke virtuositeit kon combineren zonder ooit het gevoel in zijn muziek te verliezen.

alphablondy5. Alpha Blondy - Live In Paris
“Een reggae album live opgenomen in 1981 bij Zenith in Parijs. De kracht van de ritmesectie, de hypnotiserende cadans van deze aanstekelijke muziek en natuurlijk, de stem van Alpha Blondy. Door deze plaat realiseerde ik me de muziek vanuit een ander perspectief. Altijd een avontuur.”

Pagina 1 van 3123