Tentoonstellingen

Jodendom in Nieuwe Kerk in Amsterdam

Fotografie Evert Elzinga

Tot en met 15 april 2012 is in De Nieuwe Kerk in Amsterdam een grote tentoonstelling over het jodendom in samenwerking met het Joods Historisch museum.

Aan de hand van ongeveer 500 bruiklenen vertelt de tentoonstelling het fascinerende verhaal van drieduizend jaar joodse religie, cultuur, kunst en geschiedenis. De geschiedenis van een wereldreligie die herkenbaar wist te blijven ondanks verschillen wereldwijd. De bruiklenen komen van internationaal gerenommeerde musea en collecties en uit particulier bezit. De meeste ervan zijn nooit eerder in Nederland te zien geweest. Absolute topstukken zijn onder andere: een Dode Zee-rol uit de eerste eeuw voor Christus. uit het Israel Museum in Jeruzalem, de oudste complete Torarol, oorspronkelijk uit Erfurt en nu in de Staatsbibliothek in Berlijn, kostbare handschriften, een schilderij van Chagall uit het Tel Aviv Museum of Art, maar ook The Alefbet Tapestry van de hedendaagse Russisch-Amerikaanse kunstenaar Grisha Bruskin.

Het jodendom is de oudste monotheïstische religie. In de loop der eeuwen heeft het zich over de wereld verspreid. Telkens wanneer joden op een nieuwe plek aankwamen, integreerden zij in hun nieuwe omgeving zonder hun identiteit te verliezen. Zo ontstond een grote variëteit aan verschijningsvormen, maar de kern van de religie is overal ter wereld hetzelfde.FotografieFotografie Evert Elzinga

Al zolang het jodendom bestaat zijn er joodse verhalen. Vertellingen, parabels, legenden en liederen waren eeuwenlang een middel om de traditie levend te houden en te actualiseren. Zoals elke godsdienst probeert ook het jodendom een antwoord te geven op vragen over oorsprong, betekenis en doel van het leven. Er is meer tussen hemel en aarde, maar wat dan precies? Welke geheimen liggen verborgen achter de Schepping, wat is de betekenis van het leven?

In de tentoonstelling zullen de belangrijkste elementen uit het jodendom worden belicht. De kern vormt het Boek, de Tenach of de Hebreeuwse Bijbel (het Oude Testament). Het bestuderen van teksten staat centraal in het joodse religieuze leven. Vele verhalen, feestdagen en leefregels zijn erop gebaseerd. Heilige plaatsen, de abstracte God, feesten en gedenkdagen, levenscyclus, het dagelijks leven en geschiedenis zijn andere elementen die aan de orde komen, om meer inzicht te geven in de veelzijdigheid van het jodendom.

Fotografie Evert Elzinga

Elk object in de tentoonstelling wordt gepresenteerd als een kostbaar kleinood, of het nu gaat om een manuscript, een ceremonieel object, een schilderij of een maquette. De boodschap wordt ondersteund door een documentaire, daarnaast geven gefilmde interviews met zowel liberale als orthodoxe, bekende als onbekende joden van over de hele wereld de bezoeker een levendig beeld van de enorme diversiteit in jodendomsbeleving.

Jodendom. Een wereld vol verhalen maakt deel uit van een reeks tentoonstellingen van De Nieuwe Kerk over wereldreligies in cultuurhistorisch perspectief. Waar het Joods Historisch Museum zich met name richt op de joodse cultuur, religie en geschiedenis in Nederland, stelt De Nieuwe Kerk met deze tentoonstelling vooral de mondiale diversiteit centraal, met het gebouw als spirituele plek.

Kijk voor meer informatie op http://www.nieuwekerk.nl

 

Fotografie Guy Tillim in Huis Marseille Amsterdam

© Guy Tillim

Van 2 maart tot en met 3 juli is in Huis Marseille in Amsterdam  intrigerend nieuw werk te zien van een van de belangrijkste Zuid-Afrikaanse fotografen: Guy Tillim.  

De foto’s die Guy Tillim het afgelopen jaar in Frans-Polynesië en São Paulo maakte, tonen alles haarscherp maar benadrukken niets. De weersomstandigheden op het mistige vulkaanstrand op Tahiti zijn invoelbaar in elk verbluffend detail, maar men zoekt tevergeefs naar het gebruikelijke idioom voor de verbeelding van een tropische idylle. Dit eiland leeft immers voort in de Westerse verbeelding als een exotische uithoek met witte stranden, blauw water en naakte schonen. Guy Tillim geeft aan het landschap echter een nieuwe context.

Guy Tillim werd geboren in Johannesburg in 1962. Na afronding van zijn studie handel aan de universiteit van Kaapstad begon hij halverwege de jaren tachtig met fotograferen omdat hij letterlijk wilde zien wat er zich op dat moment in zijn land afspeelde. Van 1986 tot 1990 maakte hij onder meer deel uit van het fotografencollectief Afrapix dat de anti-apartheid strijd in Zuid-Afrika volgde. In de afgelopen dertig jaar legde hij de gevolgen van oorlogsconflicten vast in landen als Angola, Congo, Eritrea, Mozambique en Sierra Leone. Langzamerhand raakt Guy Tillim steeds sterker geïnteresseerd in het fotografisch medium en de macht van het beeld zelf, en is zijn werk doorgedrongen tot de kunstwereld. (Bron: Huis Marseille).

Kijk voor meer informatie op www.huismarseille.nl

 

Hedendaagse kunst in Wereldmuseum: Future Pass

Simone Legno Aka Tokidoki - Good Night Strawberry

Tot en met 21 maart 2012 kunt u in het Wereldmuseum in Rotterdam naar de prestigieuze tentoonstelling Future Pass. Meer dan 130 hedendaagse kunstenaars uit de hele wereld, maar vooral uit Azië, tonen hun werk.

Future Pass gaat over een internationale kunstbeweging waarvan de beeldtaal is geïnspireerd op computeranimatie en comics. Animamix wordt de stijl genoemd, een samenvoeging van beide woorden.

De kunst baseert zich op tradities en op hedendaagse populaire cultuur en het brengt oost en west samen. Populaire kunst, zoals strips en games, vormen de inspiratie voor animamix waarin de kunstenaars hun commentaar op de huidige samenleving verbeelden. De andere inspiratiebron is de Chinese filosofie van yin en yang: het in balans houden van het universum. Kenmerkend, en typisch Aziatisch, is het verhalende karakter van animamix. Eeuwig jeugdige cartoonhelden verbeelden de strijd voor een leefbare planeet en verstilde individuen vertellen hun overlevingsverhaal in een globaliserende samenleving.

Future Pass is een productie van het Wereldmuseum, het Today Art Museum in Beijing, het National Taiwan Museum of Fine Arts in Taichung en de UNEEC Culture and Education Foundation in Taipei en is gerealiseerd in samenwerking met de Fondazione Claudio Buziol. Victoria Lu (Creative Director, Today Art Museum, Beijing) is als conservator verantwoordelijk voor de inhoud. Eerder was de tentoonstelling in Europa te zien tijdens de Biënnale van Venetië.

De kleurrijke catalogus is geschreven door Victoria Lu. Daarnaast zijn er in de museumwinkel vele Future Pass gerelateerde artikelen te verkrijgen.

Artiestenfoto’s Ahmed Bomba in Utrechtse Rasa

Ahmed Bamba fotografeert concerten, met als doel de interactie tussen de artiesten en het publiek vast te leggen. Hij portretteert ook artiesten tijdens interviews, wanneer zij zich van een meer persoonlijke en kwetsbare kant laten zien. In het Utrechtse podium Rasa is in februari en maart een tentoonstelling van zijn werk. 

In Ahmed’s concertfoto’s zie je de dynamiek van het optreden. De uitbundigheid en de dansen legt hij vast op wervelende foto’s, wanneer de musici helemaal opgaan in hun muziek. Je kunt duidelijk zien hoe het publiek wordt opgezweept door de swingende klanken, maar ook de meer intieme momenten tijdens ballades laat hij zien. Als je zijn foto’s bekijkt kun je de muziek bijna horen.

Op de portretfoto’s wil Ahmed juist de mens achter de artiest vastleggen. De artiesten vertellen in de interviews open over hun drijfveren, hun visie op muziek en wat er door hen heen gaat tijdens een optreden. Je ziet gedreven en dromerige portretten van de artiesten terwijl zij vertellen wat hen het liefst is – het creëren en uitvoeren van hun muziek –, wat voor achtergrond zij hebben, met welke tradities zij zijn opgegroeid en welke muzikale invloeden belangrijk zijn geweest bij het ontwikkelen van hun eigen geluid in de nummers die ze uitvoeren.

Te bezichtigen in februari en maart op woensdagmiddag tussen 15.30 en 18.30 uur en tijdens concertavonden met een geldig entreebewijs. Op dinsdag, donderdag en vrijdag tijdens kantooruren, alleen op afspraak via kassa@rasa.nl.

Drents Museum heropent met kunst uit China en Rusland

Vrouwenbeeldje. Driekleurig geglazuurd aardewerk, Zhongbao, Coll. Shaanxi Provincial History Museum

ASSEN – Het vernieuwde Drents Museum in Assen heropent op 17 november met een grote tentoonstelling over De Gouden Eeuw van China en een tentoonstelling met Russische sociaal-realistische schilderijen. Op 16 november wordt het museum officieel heropend door Koningin Beatrix.

De Gouden Eeuw van China laat een overzicht zien van de culturele rijkdom van de Chinese samenleving ten tijde van deTang-dynastie (618 – 907 na Chr.). Het museum toont circa 150 voorwerpen van aardewerk, zilver, goud, glas en steen.  In Nederland denkt men bij Gouden Eeuw aan de 17de eeuw, de eeuw van welvaart en ongekende activiteit op het gebied van bouwkunst, beeldende kunsten, letterkunde en wetenschap. Historici zien de Tang-dynastie als een van de hoogtepunten in de Chinese beschaving: de Gouden Eeuw van China, de bloeitijd van de Chinese cultuur in de 7e tot en met de 9e eeuw na Chr.

De tentoonstelling laat bijzondere archeologische vondsten uit de Tang-dynastie zien. Er zijn uitzonderlijke terracottabeelden van mensen en dieren, geglazuurd in prachtige kleuren, en unieke wandschilderingen met de sfeer van het leven aan het Chinese hof. Prachtige kamelen met hun bagage, mooie vrouwen met ronde vormen, muzikanten op paarden die de

Drie wandelende hofdames. Wandschildering, Gongli, Shaanxi Provincial Archaeological Institute

bedrijvigheid van een wereldstad laten zien. De tentoonstelling wordt vormgegeven door Atelier Hähnel-Bökens uit Dusseldorf en is de eerste internationale expositie in het vernieuwde Drents Museum. Een groot scala aan extra activiteiten en arrangementen zal de tentoonstelling begeleiden.

Sovjet Mythe
De andere tentoonstelling, getiteld De Sovjet Mythe, toont Russische schilderijen uit de periode 1932-1960.  Bij decreet van de Russische leider Stalin werd de volledige kunst van de Sovjet-Unie in het begin van de jaren ’30 van de vorige eeuw naar de hand van het toen heersende systeem gezet. Dit betekende dat kunstenaars, die altijd in volledige artistieke vrijheid hadden kunnen werken, nu gedwongen werden om kunst te maken die communistische ‘idealen’ weerspiegelden. Andere kunst, die te modern of te kritisch was, werd niet getolereerd.

Schilders werden als zodanig gelijk gesteld aan de werkende klasse, de arbeiders. In hun werken moesten ze daarom onderwerpen als het platteland, de leiders, het leger, de industrie, de landbouw, het gezinsleven en vooral de arbeider als hoofdthema’s gebruiken. “Dissidente’ schilders lieten hun andere, niet officiële werk daarom niet in het openbaar zien. Ook in andere Oostblok landen werd later het socialistisch realisme doorgevoerd.

In de tentoonstelling van het Drents Museum zal een ruime keur schilderijen en beelden uit verschillende Oost-Europese landen worden getoond. De tentoonstelling maakt deel uit van een serie tentoonstellingen over internationaal realisme, waarvan ‘Realisme uit Leipzig’ (2008) de eerste was.

De dood leeft in Tropenmuseum

Skull, Keverschildjes, kunststof, vogel. 2010. Jan Fabre (1958)

Het Tropenmuseum in Amsterdam laat in de tentoonstelling De Dood Leeft  vanaf 3 november 2011 zien hoe nabestaanden wereldwijd met de dood om gaan. Diverse opvattingen over de dood, het afscheid nemen, rouwen en herdenken worden belicht aan de hand van persoonlijke verhalen, films, objecten en hedendaagse kunst.

Bij de tentoonstelling verschijnt een magazine met bijdragen van onder meer Stine Jensen, Frank Starik, Hafid Bouazza en Frénk van der Linden.

Hoe mensen omgaan met het overlijden van een dierbare of de eigen naderende dood is afhankelijk van levensbeschouwing, religie, status en persoonlijke ervaringen. Sommige mensen leven in vrede met het onvermijdelijke einde, voor anderen is het nadenken of spreken over de dood beangstigend en moeilijk.

De Dood Leeft laat zien hoe nabestaanden wereldwijd met de dood

Kastje met skeletten voor Allerzielen, Mexico. Eind 20ste eeuw.

omgaan. Hoe rouwen en herdenken ze: ingehouden of openlijk, sober of uitbundig, privé of massaal? In de tentoonstelling komen allerlei manieren van afscheid nemen, rouwen en herdenken aan bod. Deze zeggen veel over de manier mensen kijken naar de dood, het leven en het hiernamaals. In Nederland is de sobere en seculiere uitvaartcultuur de laatste decennia aan het veranderen. Er bestaat een groeiende behoefte aan zingeving en een persoonlijker afscheid.

Naast objecten, persoonlijke verhalen en films biedt De Dood Leeft recente werken van internationale kunstenaars als Marina Abramovic, Yang Jiechang, Jan Fabre, Carlos Amorales en Krien Clevis, die verwijzen naar verschillende culturele tradities rond de dood.

'Het Stoeltje in de Hemel', vormgever-fotograaf Andreas Verheijen

In de tentoonstelling doorlopen bezoekers de verschillende fasen die nabestaanden doormaken: afscheid nemen, rouwen, herdenken en – in sommige gevallen – contact zoeken met de overledene. Balinezen houden bijvoorbeeld een feestelijke optocht voor de dode en mogen geen verdriet tonen, omdat de ziel zich anders niet kan losmaken om opnieuw geboren te worden. Tibetaanse ‘bottenbrekers’ snijden het lichaam van de overledene in stukken en voeren het aan gieren, als daad van vrijgevigheid van de dode. Op het eiland Marken dragen oudere vrouwen zwart-witte rouwkleding met kleurige accenten naar een begrafenis. Mexicanen vieren Allerzielen met skeletten en doodshoofden van suikergoed. Chinezen verbranden jaarlijks papieren cadeaus voor hun voorouders tijdens het Qingming-festival.

Bezoekers kunnen zich spiegelen aan de ervaringen van anderen en bij zichzelf nagaan hoe zij zelf afscheid nemen, rouwen en herdenken.

Afterlife in Museum Tot Zover
Tegelijkertijd met De Dood Leeft is in Nederlands Uitvaart Museum Tot Zover de tentoonstelling Afterlife – kunst over de eindbestemming te zien. Afterlife is ontwikkeld i.s.m. SKOR | Stichting Kunst en Openbare Ruimte en begraafplaats en crematorium De Nieuwe Ooster. Rond beide tentoonstellingen worden diverse activiteiten georganiseerd. Meer informatie: www.totzover.nl en www.tropenmuseum.nl

Yang Jiechang, Underground Flowers (1989-2009)

Voorouderbeeld met schedel, Cendrawasih baai, Papua, Indonesië, 19e eeuw

Mausoleum van Bibi Jawindi in Uch Sharif, Pakistan, 15e eeuw

Braziliaanse foto’s Koning Leopold III te zien in Fondation Folon

Mato Grosso, 1964 - Photo Roi Léopold III © Fonds Léopold III pour l’Exploration et la Conservation de la Nature

Tot 15 januari 2012 toont de Stichting Folon in het Belgische La Hulpe (in het kader van europalia.brasil) de tentoonstelling ‘Récits de voyages’, een reeks zwart-wit- en kleurenfoto’s die door koning Leopold III zijn genomen tijdens zijn talrijke reizen naar Brazilië. Daarnaast vinden diverse andere culturele evenementen plaats: een concert, een conferentie en de vertoning van een documentaire genaamd ‘In het voetspoor van Leopold III naar Xingu’.

Een zestigtal zwart-wit en kleurenfoto’s getuigen van zijn enthousiasme en zijn passie voor het land en de inheemse bevolking, met wie hij intense momenten uit zijn leven heeft gedeeld.

In de jaren zestig organiseerde hij verschillende reizen naar de Mato Grosso en naar verschillende regio’s van het Amazonegebied. In 1964 neemt hij deel aan de expedities van de broers Villas Boas, die erin slagen de eerste contacten te leggen met de Txicão indianen. Hij brengt van zijn reizen een indrukwekkende verzameling foto’s mee waar we de schoonheid van de wouden en de rivieren (her)ontdekken, taferelen uit het dagelijkse leven, en een reeks imposante portretten die getuigen van een grote betrokkenheid met de inheemse bevolking.

Rio Cururu, Pará, 1964 - Photo Roi Léopold III © Fonds Léopold III pour l’Exploration et la Conservation de la Nature PNG - 622.1 kB Mato Grosso, 1964 - Photo Roi Léopold III © Fonds Léopold III pour l’Exploration et la Conservation de la Nature

Als voorloper van de milieubeweging en als verdediger van de inheemse bevolking, richt de Koning in het begin van de jaren 70 het Leopold IIIfonds voor natuuronderzoek en natuurbehoud op. Dit Fonds, momenteel voorgezeten door  Prinses Esmeralda, bezit momenteel een verzameling van meer dan 50000 foto’s genomen tijdens zijn expedities over heel de wereld.

Leopold III zat op de Belgische troon in de periode tussen 1934 en 1951. Koning Boudewijn volgde hem op.

Wit-Russische kunst van Natalya Zaloznaya in Heusden

Natalya-Zaloznaya, Vol Libre, 40x60

Te zien van van 12 november tot 18 december 2011

HEUSDEN - In Galerie Lilja Zakirova in het vestingstadje Heusden is binnenkort nieuw werk te zien van de Wit-Russische kunstenares Natalya Zaloznaya.

De tentoonstelling wordt geopend, op zondag 13 november om 15.00 uur, door drs. Werner van den Belt, kunsthistoricus, publicist en co-auteur van ‘Modern Art in Belarus’, die in een korte beschouwing zal ingaan op de artistieke ontwikkelingen van Natalya vanaf de kunstacademie in Wit Rusland, haar deelname aan de Biënnale in Venetië en de daarop volgende succesvolle exposities in diverse West-Europese landen.

Natalya Zaloznaya (geboren in Minsk, woonachtig in Brussel) is al enkele jaren verbonden aan de galerie van Lilja Zakirova in Heusden aan de Maas. Eerder presenteerde zij er de schilderkunstige series My Dutch Heroes – een eerbetoon aan Rembrandt, Vermeer en Van Gogh – , Vol libre en From a Bird´s Eye View. Iedere keer weer weet de kunstenares opnieuw te boeien. Haar series variëren niet alleen qua thema, ook de artistieke benadering verandert van keer op keer.

Natalya Zaloznaya, Sans Titre, 170x110

Natalya Zaloznaya heeft in de loop van twintig jaar een geheel eigen poëtische wereld geschapen. Opgeleid aan de Wit-Russische Staatsacademie voor Theater en Schone Kunsten in Minsk, liet ze de realistische schilderstijl waarin op dit instituut werd onderwezen achter zich om te experimenteren met abstracte beeldtaal. In de loop der jaren keerde ze weer terug naar een figuratieve stijl, ditmaal met een duidelijk individuele signatuur.

 

Zowel qua themakeuze als techniek geeft de kunstenares blijk van een diepgaande eruditie. Ze weet een hedendaagse, conceptuele artistieke benadering te combineren met een verbeelding van romantische dromen: het verlangen te kunnen vliegen, de wereld te omvatten, op te gaan in de magie van het moment. In haar werk lijken verleden, heden en een visionaire toekomst samen te vallen. Tijdens haar vele reizen door Europa en Azië heeft Zaloznaya de essentie van vele culturen, landschappen en historische perioden in zich opgenomen en vermengd met haar sterk intuïtieve observatievermogen.

Dit resulteert in een experimentele werkwijze, waarbij de kunstenares het schilderen op doek combineert met collagetechnieken, harslagen, geschreven tekst en diverse bewerkingen van het verfoppervlak, door er bijvoorbeeld in te krassen. Door deze technieken doet haar werk soms denken aan Russische ikoonschilderkunst, een andere keer roept het herinneringen op aan graffiti avant la lettre die bij archeologische opgravingen is aangetroffen op gebouwen uit de Klassieke Oudheid. Haar werkwijze is weleens vergeleken met het middeleeuwse palimpsest: een beschreven stuk kostbaar perkament waarvan de bovenste laag werd afgeschraapt zodat het vel opnieuw beschreven kon worden. De oorspronkelijke tekst blijft echter leesbaar onder de nieuw aangebrachte tekst. Op vergelijkbare wijze stapelt Zaloznaya in haar werk ervaringen en belevingen, irrationele instincten en vage herinneringen onbewust overgedragen door vorige generaties, waardoor deze voor het heden en de toekomst bewaard blijven.

Bekijk voor meer informatie de website van de galerie

 

Tentoonstelling ‘Samba etc.’ rond Braziliaans carnaval

©Olivier-Desart-Musée-Internat-du-Carnaval-et-du-Masque-Binche

Te zien van 29 oktober 2011 tot en met 18 maart 2012

In het kader van Europalia.Brasil is in het Belgische Musee du Carnaval et du Masque in Binche een tentoonstelling te zien over het Braziliaanse carnaval en samba.

Van het Braziliaanse carnaval kent men vooral de naar het hoofd stijgende samba, de met pluimen en pailletten getooide danseressen en de enorme sambadroom. Maar houdt het hiermee op? Zeer zeker niet. Naast dit carnaval is er een ander, dat doorgaat in de straten, waar de eenvoudigste vermommingen zich vermengen met de vreugdevolle sfeer, waar

©Olivier-Desart-Musée-Internat-du-Carnaval-et-du-Masque-Binche

we de Bate-Bolas, « clowns » met hun imposante kostuums opmerken, waar iedereen de blocos tegemoet wandelt, waar hun vrienden op hen wachten.

Het carnaval beperkt zich niet tot Rio de Janeiro alleen, ook de grondvesten van São Paulo, Salvador de Bahia, Santa Cruz of nog Recife, Olinda, Niteroi, São Caetano de Odivelas worden door de ritmes van het carnaval hevig door elkaar geschud.

De expositie illustreert de diversiteit en de rijkdom van de feesten van het „land van carnaval“, een geheel van kleine en grote gebeurtenissen, een explosie van vreugde en genoegen.

De tentoonstelling ‘Samba etc.’ is een project dat gezamenlijk wordt gedragen door het internationaal Museum van het Carnaval en het Masker en zijn partner, sinds 2008, het Centro de Referência do Carnaval (Universiteit van de staat Rio de Janeiro), dat onder de leiding staat van Felipe Ferreira. De totstandkoming ervan is dus eens te meer het resultaat van ontmoetingen, affiniteit en ontdekkingen. Zo zijn in 2011 twee medewerkers van het museum tijdens het carnaval naar Brazilië gegaan en heeft het museum op zijn beurt Braziliaanse kunstenaars uitgenodigd om hun werk tentoon te stellen en hun eigen visie op het carnaval te geven.