Kunst

Van zaterdag 27 april tot en met zaterdag 8 juni 2013 in in Galerie Sanaa in Utrecht een expositie met het werk van Myriam Mihindou (Gabon/Frankrijk) en Isabel Ferrand (Portugal/Nederland).  Beiden kunstenaars zijn geïnspireerd door een leven tussen verschillende culturen.

Mhindou laat foto’s zien uit de serie Dechoukaj, foto’s die een sacrale, transcendentale dimensie hebben. Ferrand verbindt tegengestelde werelden- oorlog en vrede, mannelijk en vrouwelijk. In collages van papier en keramiek, sluiten soldaten de gelederen.

Mihindou onderzoekt grenzen, identiteiten, het collectieve en persoonlijke geheugen. Altijd is haar lichaam het voertuig om hier vorm aan te geven. De fotografieperformance Dechoukaj (= ‘met wortel en al uitgerukt’) is gemaakt in Haiti samen met het theatergezelschap Nous. Pijnlijke ervaringen in Haiti, maar ook in het leven van de kunstenares leiden tot een catharsis in deze stille performance. Afgedrukt in negatief accentueren de foto’s een sacrale, transcedentale dimensie en roepen herinneringen, rituelen, mystieke dansen op- heftig en helend in één beeld samengebald. Van Mihindou zal ook haar nieuwe video in premiere gaan Goutte, la pluie (als je wilt begrijpen wat de regen is, moet je eerst begrijpen wat een regendruppel is). Deze video is gemaakt op Haïti verweven met de fotoserie Dechoukaj, en de performance die Myriam in 2011 in Utrecht uitvoerde.

Ferrand verbindt tegengestelde werelden- oorlog en vrede, mannelijk en vrouwelijk. Door strijdende papieren soldaatjes als kanten sculpturen te maken, van ver de schoonheid, dichtbij de schok. Of handgranaten als tapijt, glanzend glazuur, geïnspireerd door architectuur in Oporto. Uitgangspunt zijn de papieren soldaatjes die ze erfde van haar vader. Ferrand leeft zelf tussen culturen; Portugal, Angola, en andere voorheen Portugese koloniën, Nederland. De persoonlijke en maatschappelijke geschiedenissen die ze daar vindt onderzoekt ze en geeft ze fijngevoelig vorm in haar kunst.

Ze legt tekens van identiteit vast op video, en vindt parallelle ontwikkelingen in verschillende continenten. Ze trekt draden door de geschiedenis, letterlijk als klosjes garen die de afstand verbeelden. Werkte Ferrand eerst vooral met papier, na een verblijf bij het EKWC is er nu keramiek bijgekomen. Dit verrassende nieuwe werk van Ferrand is in SANAA ook te zien. Heel treffend gaat ze in dit nieuwe materiaal verder met haar eigenzinnige vormtaal. Ferrand exposeert dit najaar ok op de keramiek Biennale in Korea. Eerder was haar werk onder andere te zien op  Biennale Liverpool, Lissabon, Quito, Coimbra, Salvador da Bahia en museum Gouda.

Kijk voor meer informatie op www.galeriesanaa.nl

 

In New Babylon in Den Haag zijn tot 1 juli 2013 meer  meer dan 80 krijgers, paarden en wagens te zien van het beroemde Chinese Terracotta leger. De stenen soldaten van de eerste Keizer van China, Qin Shi Huangdi, bezetten de 2de etage en zijn 7 dagen per week te bewonderen.

In het mausoleum van de eerste keizer van China zijn ruim 8.000 terracotta krijgers ontdekt, die hem na zijn dood zouden beschermen. De keizer liet zijn mausoleum nog tijdens zijn leven bouwen, van 246 tot 210 vóór onze tijdrekening. Deze onvoorstelbare dodenstad strekt zich uit over ongeveer 56 km² en er waren meer dan 720.000 arbeiders nodig om het in 36 jaar te bouwen. Alle personages van klei – iets groter dan in werkelijkheid – verschillen van elkaar in grootte, gelaatstrekken, hoofdtooi, uniform en houding van de armen. De beelden zijn 1,80 tot 2 meter groot en wegen ongeveer 300 kilo.

Entree is vanaf € 12,- per persoon en voor kinderen, studenten en 65+ geldt een speciaal tarief. De tentoonstelling is elke dag geopend van 10.00 tot 18.30 uur. Kijk voor meer informatie op de website van Expo Terracotta.

Op de zaterdagen 6 en 13 april zendt het tv-programma Kunstuur van de AVRO om 17.00 uur op Nederland 2 een tweedelige serie uit over de tentoonstelling De Grote Verandering, Revoluties in de Russische Schilderkunst 1895 – 1917  in het Bonnefantenmuseum in Maastricht.

De afleveringen bevatten reportages die een blik achter de schermen geven. Zo zijn onder andere beelden van de opbouw van de tentoonstelling te zien en een bezoek aan de Russische musea. Museumdirecteur Stijn Huijts en gastconservator Sjeng Scheijen vertellen over het bijzondere project en Kunstenaars Slava Shevelenko en Marta Volkova nemen de kijker mee naar ‘hun’ Datsja’s in de tentoonstelling.

Meer over deze tentoonstelling op deze site vindt u hier.
Kunstuur wordt iedere week herhaald een week later op de zaterdagochtend om 10.25 uur op Nederland 1.

Ter ere van de heropening van het Rijksmuseum heeft een particuliere verzamelaar, die anoniem wenst te blijven, vandaag het schilderij ‘Het Laatste Avondmaal’ van Marlene Dumas  geschonken aan het museum in Amsterdam. Het schilderij krijgt een plaats op een nieuwe verdieping die gewijd is aan kunst en geschiedenis van de 20ste eeuw. Op zaterdag 13 april gaat het Rijksmuseum voor het eerst sinds bijna 10 jaar weer open. 

Marlene Dumas (1953) schilderde Het Laatste Avondmaal in de jaren 1985-1991. Met het monumentale werk (200 x 160 cm) sluit zij aan bij een lange traditie in de schilderkunst waarbij Christus wordt afgebeeld tijdens een laatste (paas)maaltijd op witte donderdag, voorafgaand aan zijn kruisiging. In tegenstelling tot wat gebruikelijk is schilderde Dumas hem niet omringd door zijn volgelingen maar geheel alleen aan tafel. Christus’ transparante gestalte is alleen in contour geschilderd. Hij zou achter of vòòr de tafel kunnen zitten. Niettemin is hij direct herkenbaar. De tafel waaraan hij zit heeft een stralend oranje kleed. Boven hem tekenen zich in pasteltinten foetus-achtige vormen af, alsof bij Christus’ naderende dood tegelijkertijd nieuw leven ontstaat.

Marlene Dumas behoort tot een generatie kunstenaars die in de jaren 70 en 80 van de 20ste eeuw de kunstgeschiedenis weer als een rijke bron voor hedendaagse beelden herontdekte. Het Laatste Avondmaal is een klassiek motief dat door de dramatiek van het moment en de complexiteit van de handeling voor talloze kunstenaars een grote uitdaging vormde. De versie van Dumas is een prachtige hedendaagse toevoeging aan deze lange traditie.

Zowel de schenker als het Rijksmuseum zijn zeer verheugd dat dit bijzondere schilderij uit het oeuvre van Dumas aan de collectie kan worden toegevoegd. Het vertegenwoordigt thema’s die in Dumas’ werk een centrale rol spelen: religie, leven en dood, en de relatie van het individu tot zijn medemens. Daardoor kan het als een sleutelwerk in het oeuvre worden beschouwd.

Directeur Wim Pijbes: “Met dit schilderij van Marlene Dumas wordt de opstelling 20ste eeuwse Nederlandse kunst, waarin onder andere werken van Piet Mondriaan, Karel Appel en Jan Schoonhoven worden getoond, op internationaal niveau versterkt.”

Op 13 april opent het Rijksmuseum in Amsterdam na bijna tien jaar weer zijn deuren. Naast de vele objecten die voor het eerst sinds lange tijd weer te bewonderen zijn ook een aantal nieuwigheden. Zoals een prachtig nieuw Aziatisch Paviljoen.

Dit door door architect Cruz y Ortiz ontworpen vrijstaande Aziatisch Paviljoen wordt omringd door water,  ligt in de tuin aan de zuidkant van het Rijksmuseum en is zo’n 670 vierkante meter groot. Het gebouw telt twee verdiepingen en heeft met zijn schuine muren en grillige vorm opvallende zichtlijnen. De gevel van Portugees natuursteen en glas steekt behoorlijk af tegen de rode bakstenen van het hoofdgebouw.

In het gebouw zullen zowel oude als nieuwe voorwerpen en kunstwerken uit China, Japan, Indonesië, India, Vietnam en Thailand worden tentoongesteld. Zo zijn van de rijke collectie Aziatische kunst van het museum in totaal zo’n 365 tentoongestelde objecten te bewonderen.

Aan de andere kant van de tuin, tussen de Cuypers Villa en de Teekenschool, hebben Cruz y Ortiz nog een klein, nieuw gebouw neergezet. Dit is de nieuwe dienstingang, die via een ondergrondse passage toegang biedt tot het museum.  Het Aziatisch Paviljoen is via een ondergrondse doorgang met het hoofdgebouw verbonden.

De transformatie van het Rijksmuseum omvat ook de opening van een grote buitenruimte voor bezoekers, in de vorm van een historische tuin van 14.500 vierkante meter. Het Nederlandse bureau Copijn Landschapsarchitecten heeft op basis van een ontwerp van Pierre Cuypers uit 1901 de nieuwe indeling van de tuin gecreëerd.

In de tuin komen diverse klassieke formele tuinstijlen terug, evenals gerestaureerde standbeelden en delen van oude gebouwen. Binnenkort krijgt dit ‘buitenmuseum’ ook een fontein, een vijver, een tuinkamer en een kindertuin. Op 21 juni 2013 wordt in de museumtuin een tentoonstelling van de Engelse beeldhouwer Henry Moore geopend. Het is de eerste in een reeks internationale beeldententoonstellingen die elke zomer in de tuin worden geprogrammeerd.

In het nieuwe Rijksmuseum zullen in 80 zalen ruim 8.000 kunstvoorwerpen en historische objecten worden getoond die het verhaal vertellen van 800 jaar Nederlandse kunst en geschiedenis, van 1200 tot nu.

Kijk voor meer informatie op www.rijksmuseum.nl

 

Van 23 maart tot en met 18 augustus 2013 is in het Groninger Museum  de tentoonstelling Vrouwen van de Revolutie, Rusland 1907-1934, te zien. Een expositie met werk van Russische kunstenaars van het vrouwelijk geslacht in het begin van de vorige eeuw. 

Er waren veel vrouwen onder de avant-garde van Rusland voor en na de Revolutie van 1917, Ze stonden op gelijke voet met hun mannelijke collega’s en werkten zelfbewust met hen samen. Zonder de krachtige visie van bijvoorbeeld Aleksandra Ekster, Natalja Gontsjarova en anderen, hadden de avant-garde bewegingen rond Michail Larionov, Kazimir Malevitsj of Vladimir Tatlin nooit zo’n uitzonderlijk effect kunnen bewerkstelligen.

De tentoonstelling belicht de centrale rol van kunstenaressen in Rusland aan het begin van de 20e eeuw. Een groot deel van de getoonde werken is voor het eerst in Nederland te zien. De Russische avant-garde kende vele uiteenlopende stijlen: van figuratief neo- primitivisme tot abstracte composities zoals het kubo- futurisme, het suprematisme en constructivisme. Het waren met name kunstenaressen zoals Ljoebov Popova en Varvara Stepanova, die met hun werk de grenzen tussen kunst, theater, kunstnijverheid en industrie verlegden.

In de tentoonstelling ziet u schilderijen van Aleksandra Ekster, Sofia Dymsjits-Tolstaja, Natalja Gontsjarova, Anna Kagan, Anna Leporskaja, Elena Liessner- Blomberg, Ljoebov Popova, Olga Rozanova, Antonina Sofronova, Varvara Stepanova, Nadezjda Oedaltsova en Maria Vladimirovna Ender. Ook wordt werk getoond van tijdgenote Alida Pott, één van de weinige vrouwelijke kunstenaressen van de Groningse kunstenaarsvereniging De Ploeg.

De tentoonstelling omvat circa vijftig meesterwerken afkomstig uit de collectie van het Tretjakov Museum in Moskou, werken uit de verzameling van het Wilhelm-Hack-Museum in Ludwigshafen en de Collectie Otten uit Hohenems, Oostenrijk. Bij de tentoonstelling is een Duitstalige catalogus Schwestern der Revolution – Künstlerinnen der Russischen Avantgarde verkrijgbaar, met bijdragen van Nina Gülicher, Karoline Hille, Irina Pronina, Ada Raev, Carla Schweitzer en Reinhard Spieler.

Het Groninger Museum sluit zich met deze tentoonstelling aan bij de culturele manifestaties die gehouden worden in het kader van het Nederland – Ruslandjaar 2013. De tentoonstelling was eerder te zien in het Wilhelm-Hack-Museum in Ludwigshafen am Rhein.

Bron: www.groningermuseum.nl

Klik op de foto’s om ze te vergroten.