IFFR 2012

Op het Internationaal Film Festival Rotterdam zijn gisterenavond de laatste prijzen uitgereikt. De UPC Publieksprijs van het International Film Festival Rotterdam is gewonnen door Monsieur Lazhar van Philippe Falardeau (Canada, 2011). Aan de prijs voor de favoriete film van het festivalpubliek is een bedrag verbonden van 10.000 euro. Goodbye van de Iraanse filmmaker Mohammad Rasoulof. Aan deze prijs is een zelfde bedrag verbonden.

UPC Publieksprijs-winnaar Monsieur Lazhar is een film à la Être et Avoir waarin de Algerijnse immigrant Lazhar een lagereschoolklas helpt om te gaan met een tragisch verlies, terwijl hij zelf baat heeft bij de onschuld die zij nog in zich dragen. De film,, ook publieksfavoriet van het filmfestival van Toronto en kanshebber voor een Oscar voor beste buitenlandse film, wordt op 22 maart 2012 door Imagine Nederland in de filmtheaters uitgebracht.

In Dioraphte Award-winnaar Goodbye tracht een jonge advocate Iran te verlaten. De persoonlijke, beklemmende film van Rasoulof, zelf in Iran veroordeeld voor zijn films, kwam mede tot stand dankzij een bijdrage van het Hubert Bals Fonds.

Hooggewaardeerd waren verder onder meer Hugo van Martin Scorsese, Die Unsichtbare van Christian Schwochow (Duitsland) en de actuele documentaire Back to the Square van Petr Lom (Noorwegen) over Egypte.

De Chinese documentaires van onder meer Ai Weiwei in het programma Hidden Histories; het Syrische en Egyptische werk in het Power Cut-programma en de uitbundige Mouth of Garbage-films waren spraakmakend onder de festivalbezoekers. De discussies via sociale media en verslaggeving hierover reikt tot ver over de grenzen.

Het bezoek aan Rotterdam van Miike Takashi, Michel Gondry, Wang Xiaoshuai, Andrea Arnold, Steve McQueen, Aki Kaurismäki, Peter Kubelka en Peter von Bagh en vele, vele andere filmmakers was hartverwarmend. Films als Valley of Saints (Musa Syeed, India), Room 514 (Israël, Sharon Bar-Ziv) en de Hivos Tiger Award-winnaars krijgen nu al internationaal veel aandacht.”

In de Doelen in Rotterdam werden gisteren de winnende films van het 41e International Film Festival Rotterdam bekend gemaakt. De drie (gelijkwaardige) Hivos Tiger Awards gingen naar Egg and Stone van de Chinese regisseur Huang Ji, de door het Hubert Bals Fonds ondersteunde Chileense film De Jueves a Domingo  van Dominga Sotomayor (Chili/Nederland) en het Servische Clip van Maja Miloš (Servië), die ook door de Nederlandse filmcritici werd onderscheiden.

Verder kreeg de eveneens door het Hubert Bals Fonds ondersteunde competitiefilm Neighbouring Sounds van de Braziliaanse regisseur Kleber Mendonça Filho de FIPRESCI Award en de Chinese film Sentimental Animal vanWu Quan een onderscheiding van de NETPAC Jury.

Op de laatste dag van het Internationaal Film Festival Rotterdam is onze laatste tip: Return to Burma van regisseur Midi Z.

Het gesloten Myanmar (Birma) lijkt zich momenteel een klein beetje te openen. Net daarvoor sloop de jonge filmmaker Midi Z terug zijn land van oorsprong in om er een kleine, maar opmerkelijke speelfilm te draaien. In een arm land draait alles om geld. Op het tragikomische af.

Wang Xing-hong heeft als Birmese gastarbeider in Taiwan in de bouw gewerkt, maar nu er in zijn land eindelijk verkiezingen zijn geweest, besluit hij dat het tijd is om terug te gaan. Tijdens de rit van Rangoon naar zijn geboorteplaats klinken uit de autoradio propagandaliedjes over de zegeningen van de democratie. Als hij na twaalf jaar zijn moeder weerziet, vraagt ze: ‘Heb je gegeten?’

Met datzelfde zinnetje verwelkomde de moeder van filmmaker Midi Z haar zoon toen die in 2008 na een afwezigheid van tien jaar thuiskwam. Begin 2011, kort na de verkiezingen, ging Midi Z opnieuw terug. Ditmaal bracht hij zijn camera mee om Return to Burma, zijn eerste lange speelfilm, te draaien.

Xing-hong heeft de droeve plicht de as van een in Taiwan verongelukte vriend terug te brengen. Maar er is daarnaast ook vreugde om het weerzien met vrienden en familie. Jongeren komen nog steeds bij elkaar om romantische liedjes te zingen en om te dromen van werken in China of zelfs Amerika. De jongere broer van Xing-hong staat op het punt naar Maleisië te vertrekken. Xing-hong zelf wil liever blijven, en struint markten en smokkelplaatsen af om te zien of er kansen voor hem zijn.

Return to Burma vormt de spiegel van een arme maar hoopvolle samenleving, in beelden die de ruimte van het land en de beweging van de mensen volgen en vaak een sterk documentaire inslag hebben. Een zeldzame Tijger ook, want films uit Birma zien we buitengewoon weinig. (Bron: IFFR)

Return to Burma is te zien op:
Zaterdag 4 februari om 12.45 uur in Pathé 5

Kijk voor kaarten en meer informatie op www.iffr.nl

Onze tip voor dag 10 van het Internationaal Film Festival Rotterdam is de Maleisische kickboks- en gangsterfilm Bunoham. Regisseur Dain Iskandar Said toont veel geweld maar ook prachtige beelden.

Dain Saids film over drie Maleisische broers die elk hun eigen reden hebben om met de andere twee af te rekenen en ook alle drie banden hebben met de onderwereld, heeft een
onmiskenbare klassieke dimensie. Adil is de jongste van de drie en besluit om financiële redenen een kickbokswedstrijd te vechten. Maar als hij eerder dan afgesproken uit
de wedstrijd stapt, wordt maffiamoordenaar Ilham achter de jongen aangestuurd. Een man die zijn halfbroer blijkt te zijn.

Bakar is de oudste van de drie en pretendeert in hun geboortedorp Bunohan (‘moord’) ondertussen voor hun doodzieke vader te zorgen. In werkelijkheid aast hij op het eigendomsrecht van een paar hectare strand om die voor veel geld aan projectontwikkelaars te kunnen verkopen.
Hebzucht is in Saids intrigerende confrontatie tussen het oude en het nieuwe Maleisië het driekoppige monster uit de onderwereld, dat familiebanden en onaangetaste landschappen verslindt om vakantieresorts te kunnen bouwen. (Bron: IFFR)

Bunohan is nog te zien op:
Vrijdag 3 februari om 19.30 uur in het Oude Luxor
Zaterdag 4 februari om 19.15 uur in Pathé 3 (uitverkocht)

Kijk voor kaarten of meer informatie op www.iffr.nl

Op de negende dag van het Internationaal Film Festival Rotterdam voert Back to the Square de lijst aan in de strijd om de UPC Publieksprijs. In de film wordt in vijf portretten getoond hoe de zaken ervoor staan in Egypte, zo’n jaar na de euforie op het Tahirplein. 

Helaas blijken de offers in de strijd tegen Mubarak nog niet zo veel te hebben opgeleverd. Zo blijkt uit de verhalen van vijf betrokken Egyptenaren, ongeveer een half jaar na de historische revolutie. Een jonge paardenhoeder vertelt hoe hij naar het plein reed om te vragen de piramides weer open te stellen; hij overleefde die dag ternauwernood.

Een taxichauffeur vertelt van zijn zes jaar in de gevangenis, de martelingen, en hoe de politie zich erger gedraagt dan ooit. Een jonge vrouw vertelt over intimidaties en onterechte arrestaties, die volgens mensenrechtenadvocaten aan de lopende band voorkomen. De jonge Salwa vertelt hoe ze haar eerste liefde bij de demonstraties ontmoette. En dan de broer van Michael Nabil: een blogger die voor zijn internetuitingen vastzit en in hongerstaking is gegaan – hij wordt op het Tahrirplein gevolgd bij de nog altijd durende protesten tegen de ook nog altijd voortdurende schendingen van mensenrechten. (Bron: IFFR)

Op alweer de negende dag van het Internationaal Film Festival Rotterdam (IFFR) hebben we als tip gekozen voor de Chinese film Hello Mr. Tree! van regisseur Han Jie.

Rondom de excentrieke hoofdpersoon Mr. Tree (Wang Baoqing) construeerde de filmmaker (Tiger Award-winnaar met Walk on the Wild Side, 2005) een licht absurde sociale komedie, een fabel over schuld, boete en hebzucht in het nieuwe China, waarin fantasie en harde werkelijkheid op Fellineske wijze botsen.
De razendsnelle verstedelijking in China, bezien door een licht absurdistische bril.

Een mijnbedrijf neemt een stoffig dorpje in het Chinese achterland over, en de bewoners worden naar de nieuw te bouwen nederzetting New Sun City gedirigeerd. Eerst nog met zachte hand. De slaperige en ietwat wereldvreemde meneer Shu – het Chinese woord voor boom – lijkt het allemaal niet te merken. Hij probeert enkel zijn leventje in stand te houden, met hulp van enkele oude vrienden, en hij wil de liefde van de doofstomme Xiao Mei winnen.

Regisseur Han Jie baseerde zijn film op wat hij de afgelopen jaren zag gebeuren in de dorpen in het Chinese achterland die hij bezocht: de werkzame bevolking trekt naar de grotere steden, en door de grootschalige ontginning van het land zijn de verlaten gebieden steeds vatbaarder voor natuurrampen. Zijn film vervat deze ontwikkelingen in een vertelling vol milde humor en allegorische lagen. (Bron: IFFR)

Hello Mr. Tree! is nog te zien op:
Donderdag 2 februari om 19.30 uur in het Oude Luxor
Vrijdag 3 februari om 10.30 uur in Pathé 4
Zaterdag 4 februari om 17.00 uur in Cinerama 5 (uitverkocht)

Kijk voor kaarten of meer info op www.iffr.nl