Fotografie

Fotoexpo Japanse fotograaf Naoya Hatakeyama

© Naoya Hatakeyama Atmos#04304, 2003 courtesy the artist

Tot en met 26 februari 2012 is in Huis Marseille in Amsterdam een tentoonstelling met werk van de Japanse fotograaf Naoya Hatakeyama onder de titel Natural Stories.

Het is een grote overzichtstentoonstelling van het werk van de Japanse fotograaf waarin sterk wordt gerefereerd aan de relatie tussen natuur en mens.  De foto’s van Hatakeyama vertellen geen stereotiep verhaal. Hij fotografeert geen planten of dieren, maar stenen en mineralen, de bronnen uit de natuur waaruit we putten om ons te beschutten en te verwarmen, de natuur die we gebruiken om te overleven.

Via de camera wordt de poëzie verteld van menselijke industriële activiteiten zoals in fabrieken, kolenmijnen en steengroeven. Hatakeyama fotografeert landschap dat is ontstaan vanuit een gedeelde geschiedenis met mensen. Op zichzelf kan zo’n stuk natuur mooi of lelijk zijn, aldus Hatakeyama, maar door het op een bepaalde manier vast te leggen, verandert het in `landschap’, een stuk natuur waaraan betekenis is toegekend. Het is altijd de mens die de natuur in landschap verandert. De natuur zelf staat onverschillig ten opzichte van de mens.

In 2002 exposeerde Huis Marseille een beknopt overzicht van zijn Japanse werk: Naoya Hatakeyama Retrospectief. In Natural Stories dat een kleine tien jaar later komt, heeft hij zijn blik zodanig verbreed en

© Naoya Hatakeyama Untitled (Another Mountain) #03001, 2005 courtesy the artist

ontwikkeld dat ook de culturele verschillen tussen Japan en Europa in zijn visie op het landschap zich in een subliem evenwicht tot elkaar kunnen verhouden. Zijn foto’ s van de verwoestte stad Rikuzentakata  tegenover de beelden van hoe het er daarvoor was vormen het grootst mogelijke contrast in deze expositie, die eerder te zien was in het Tokyo Metropolitan Museum of Photography. (bron: Huis Marseille)

Kijk voor meer informatie op www.huismarseille.nl

Fotografie Guy Tillim in Huis Marseille Amsterdam

© Guy Tillim Rua Sete de Abril / 2011 Courtesy stevenson, Cape Town

Vanaf 2 maart tot en met 3 juni 2012 presenteert Huis Marseille in Amsterdam foto’s van de Zuid-Afrikaanse fotograaf Guy Tillim.

De foto’s die Guy Tillim het afgelopen jaar in Frans-Polynesië en São Paulo maakte, tonen alles haarscherp maar benadrukken niets. De weersomstandigheden op het mistige vulkaanstrand op Tahiti zijn invoelbaar in elk verbluffend detail, maar men zoekt tevergeefs naar het gebruikelijke idioom voor de verbeelding van een tropische idylle. Dit eiland leeft immers voort in de Westerse verbeelding als een exotische uithoek met witte stranden, blauw water en naakte schonen. Guy Tillim geeft aan het landschap echter een nieuwe context.

Guy Tillim werd geboren in Johannesburg in 1962. Na afronding van zijn studie handel aan de universiteit van Kaapstad begon hij halverwege de jaren tachtig met fotograferen omdat hij letterlijk wilde zien wat er zich op dat moment in zijn land afspeelde. Van 1986 tot 1990 maakte hij onder meer deel uit van het fotografencollectief Afrapix dat de anti-apartheid strijd in Zuid-Afrika volgde. In de afgelopen dertig jaar legde hij de gevolgen van oorlogsconflicten vast in landen als Angola, Congo, Eritrea, Mozambique en Sierra Leone. Langzamerhand raakt Guy Tillim steeds sterker geïnteresseerd in het fotografisch medium en de macht van het beeld zelf, en is zijn werk doorgedrongen tot de kunstwereld. (Bron: Huis Marseille).

Kijk voor meer informatie op www.huismarseille.nl

 

Lezingen over Japan in Leiden en Rotterdam

Nog tot en met juli 2012 kunt u in Leiden en Rotterdam terecht voor een blik achter de schermen van Japan. Op zondagmiddagen laten experts op het terrein van geschiedenis, kunst, religie en politiek van Japan hun licht schijnen over een keur aan onderwerpen. Reserveren is noodzakelijk; er is een beperkt aantal plaatsen beschikbaar.
Programma:
Yoshitoshi meesterwerken door R. Schaap
op 5 februari in Rotterdam en 12 februari in  Leiden

Japan – 1 jaar na de ramp (symposium)
op 4 maart in  Rotterdam

Japan en China: samenwerking en rivaliteit tussen twee grootmachten door M. Okano – Heijmans MA
op 15 april in Rotterdam en 22 april in Leiden

Contemporaine Japanse fotografie door H. Kempers
op 6 mei in Rotterdam en 13 mei in Leiden

Het Japanse zwaard door L. Duindam
op 3 juni in Rotterdam en 10 juni in Leiden

Overheid, onderwijs en cultuur in de Edo-periode door Prof.dr. W.J. Boot
op 1 juli in Rotterdam en  8 juli in Leiden

Alle lezingen beginnen om 14.00 uur. Kosten zijn € 7,50 per lezing bij Shofukan en € 5,00 in het SieboldHuis (excl. museumentree). Vrienden van het SieboldHuis betalen slechts € 2,50 per lezing in het SieboldHuis. Aanmelden kan van tevoren bij de desbetreffende instelling: voor lezingen in het SieboldHuis via info@sieboldhuis.org en voor lezingen in de Shofukan te Rotterdam via info@shofukan.nl.

Artiestenfoto’s Ahmed Bomba in Utrechtse Rasa

Ahmed Bamba fotografeert concerten, met als doel de interactie tussen de artiesten en het publiek vast te leggen. Hij portretteert ook artiesten tijdens interviews, wanneer zij zich van een meer persoonlijke en kwetsbare kant laten zien. In het Utrechtse podium Rasa is in februari en maart een tentoonstelling van zijn werk. 

In Ahmed’s concertfoto’s zie je de dynamiek van het optreden. De uitbundigheid en de dansen legt hij vast op wervelende foto’s, wanneer de musici helemaal opgaan in hun muziek. Je kunt duidelijk zien hoe het publiek wordt opgezweept door de swingende klanken, maar ook de meer intieme momenten tijdens ballades laat hij zien. Als je zijn foto’s bekijkt kun je de muziek bijna horen.

Op de portretfoto’s wil Ahmed juist de mens achter de artiest vastleggen. De artiesten vertellen in de interviews open over hun drijfveren, hun visie op muziek en wat er door hen heen gaat tijdens een optreden. Je ziet gedreven en dromerige portretten van de artiesten terwijl zij vertellen wat hen het liefst is – het creëren en uitvoeren van hun muziek –, wat voor achtergrond zij hebben, met welke tradities zij zijn opgegroeid en welke muzikale invloeden belangrijk zijn geweest bij het ontwikkelen van hun eigen geluid in de nummers die ze uitvoeren.

Te bezichtigen in februari en maart op woensdagmiddag tussen 15.30 en 18.30 uur en tijdens concertavonden met een geldig entreebewijs. Op dinsdag, donderdag en vrijdag tijdens kantooruren, alleen op afspraak via kassa@rasa.nl.

Nicaraguaweek in Tilburg

Nicole Bus

TILBURG – Tilburg staat komende week helemaal in het teken van Nigaragua. Op maandag 14 november opent Mundial Talent Nicole Bus de Nicaraguaweek met een optreden in poppodium 013. In 2010 won zij de Grote Prijs van Nederland met haar neosoul met gospelinvloeden. Dit optreden is gratis toegankelijk.  

Verder is er gedurende de week een rondreizende fototentoonstelling, een Duo Fiesta ( met live muziek, dj’s en live verbinding met de stad Matagalpa) bij Paradox, vertoning van de film La Yuma bij bioscoop Cinecitta en de mogelijkheid om te proeven van de Nicaraguaance keuken bij De Spaarbank, Brasserie Werelds en Het Wapen van Tilburg. Op maandag 21 november wordt de Nicaraguaweek met de vraag “hoe kunnen ondernemers bedrijvigheid steunen in Matagalpa?” tijdens een Masterclass en wereldmaaltijd bij restaurant Blend afgesloten.

Kijk voor meer informatie op www.tilburg-matagalpa.nl

Wat is Braziliaanse cultuur?

Dona Cila © John Erbuer

BRUSSEL – In het Dynastiegebouw (club.brasil) op de Kunstberg in Brussel is in het kader van Europalia.Brasil tot en met 15 januari 2012 de tentoonstelling Retratos Brasileiros te zien. Met behulp van tien  portretfoto’s en tien korte video’s wordt getracht de vraag ‘Wat is Braziliaanse cultuur?’ te beantwoorden.

Retratos Brasileiros is tevens een sociaal artistiek project van de Belgische cineast John Erbuer in samenwerking met CCJ-Recife, een centrum voor jongeren uit de favela’s. De foto’s en de video’s zijn in een workshop gerealiseerd door de jongeren zelf.

 

De dood leeft in Tropenmuseum

Skull, Keverschildjes, kunststof, vogel. 2010. Jan Fabre (1958)

Het Tropenmuseum in Amsterdam laat in de tentoonstelling De Dood Leeft  vanaf 3 november 2011 zien hoe nabestaanden wereldwijd met de dood om gaan. Diverse opvattingen over de dood, het afscheid nemen, rouwen en herdenken worden belicht aan de hand van persoonlijke verhalen, films, objecten en hedendaagse kunst.

Bij de tentoonstelling verschijnt een magazine met bijdragen van onder meer Stine Jensen, Frank Starik, Hafid Bouazza en Frénk van der Linden.

Hoe mensen omgaan met het overlijden van een dierbare of de eigen naderende dood is afhankelijk van levensbeschouwing, religie, status en persoonlijke ervaringen. Sommige mensen leven in vrede met het onvermijdelijke einde, voor anderen is het nadenken of spreken over de dood beangstigend en moeilijk.

De Dood Leeft laat zien hoe nabestaanden wereldwijd met de dood

Kastje met skeletten voor Allerzielen, Mexico. Eind 20ste eeuw.

omgaan. Hoe rouwen en herdenken ze: ingehouden of openlijk, sober of uitbundig, privé of massaal? In de tentoonstelling komen allerlei manieren van afscheid nemen, rouwen en herdenken aan bod. Deze zeggen veel over de manier mensen kijken naar de dood, het leven en het hiernamaals. In Nederland is de sobere en seculiere uitvaartcultuur de laatste decennia aan het veranderen. Er bestaat een groeiende behoefte aan zingeving en een persoonlijker afscheid.

Naast objecten, persoonlijke verhalen en films biedt De Dood Leeft recente werken van internationale kunstenaars als Marina Abramovic, Yang Jiechang, Jan Fabre, Carlos Amorales en Krien Clevis, die verwijzen naar verschillende culturele tradities rond de dood.

'Het Stoeltje in de Hemel', vormgever-fotograaf Andreas Verheijen

In de tentoonstelling doorlopen bezoekers de verschillende fasen die nabestaanden doormaken: afscheid nemen, rouwen, herdenken en – in sommige gevallen – contact zoeken met de overledene. Balinezen houden bijvoorbeeld een feestelijke optocht voor de dode en mogen geen verdriet tonen, omdat de ziel zich anders niet kan losmaken om opnieuw geboren te worden. Tibetaanse ‘bottenbrekers’ snijden het lichaam van de overledene in stukken en voeren het aan gieren, als daad van vrijgevigheid van de dode. Op het eiland Marken dragen oudere vrouwen zwart-witte rouwkleding met kleurige accenten naar een begrafenis. Mexicanen vieren Allerzielen met skeletten en doodshoofden van suikergoed. Chinezen verbranden jaarlijks papieren cadeaus voor hun voorouders tijdens het Qingming-festival.

Bezoekers kunnen zich spiegelen aan de ervaringen van anderen en bij zichzelf nagaan hoe zij zelf afscheid nemen, rouwen en herdenken.

Afterlife in Museum Tot Zover
Tegelijkertijd met De Dood Leeft is in Nederlands Uitvaart Museum Tot Zover de tentoonstelling Afterlife – kunst over de eindbestemming te zien. Afterlife is ontwikkeld i.s.m. SKOR | Stichting Kunst en Openbare Ruimte en begraafplaats en crematorium De Nieuwe Ooster. Rond beide tentoonstellingen worden diverse activiteiten georganiseerd. Meer informatie: www.totzover.nl en www.tropenmuseum.nl

Yang Jiechang, Underground Flowers (1989-2009)

Voorouderbeeld met schedel, Cendrawasih baai, Papua, Indonesië, 19e eeuw

Mausoleum van Bibi Jawindi in Uch Sharif, Pakistan, 15e eeuw

Braziliaanse foto’s Koning Leopold III te zien in Fondation Folon

Mato Grosso, 1964 - Photo Roi Léopold III © Fonds Léopold III pour l’Exploration et la Conservation de la Nature

Tot 15 januari 2012 toont de Stichting Folon in het Belgische La Hulpe (in het kader van europalia.brasil) de tentoonstelling ‘Récits de voyages’, een reeks zwart-wit- en kleurenfoto’s die door koning Leopold III zijn genomen tijdens zijn talrijke reizen naar Brazilië. Daarnaast vinden diverse andere culturele evenementen plaats: een concert, een conferentie en de vertoning van een documentaire genaamd ‘In het voetspoor van Leopold III naar Xingu’.

Een zestigtal zwart-wit en kleurenfoto’s getuigen van zijn enthousiasme en zijn passie voor het land en de inheemse bevolking, met wie hij intense momenten uit zijn leven heeft gedeeld.

In de jaren zestig organiseerde hij verschillende reizen naar de Mato Grosso en naar verschillende regio’s van het Amazonegebied. In 1964 neemt hij deel aan de expedities van de broers Villas Boas, die erin slagen de eerste contacten te leggen met de Txicão indianen. Hij brengt van zijn reizen een indrukwekkende verzameling foto’s mee waar we de schoonheid van de wouden en de rivieren (her)ontdekken, taferelen uit het dagelijkse leven, en een reeks imposante portretten die getuigen van een grote betrokkenheid met de inheemse bevolking.

Rio Cururu, Pará, 1964 - Photo Roi Léopold III © Fonds Léopold III pour l’Exploration et la Conservation de la Nature PNG - 622.1 kB Mato Grosso, 1964 - Photo Roi Léopold III © Fonds Léopold III pour l’Exploration et la Conservation de la Nature

Als voorloper van de milieubeweging en als verdediger van de inheemse bevolking, richt de Koning in het begin van de jaren 70 het Leopold IIIfonds voor natuuronderzoek en natuurbehoud op. Dit Fonds, momenteel voorgezeten door  Prinses Esmeralda, bezit momenteel een verzameling van meer dan 50000 foto’s genomen tijdens zijn expedities over heel de wereld.

Leopold III zat op de Belgische troon in de periode tussen 1934 en 1951. Koning Boudewijn volgde hem op.

Tentoonstelling ‘Samba etc.’ rond Braziliaans carnaval

©Olivier-Desart-Musée-Internat-du-Carnaval-et-du-Masque-Binche

Te zien van 29 oktober 2011 tot en met 18 maart 2012

In het kader van Europalia.Brasil is in het Belgische Musee du Carnaval et du Masque in Binche een tentoonstelling te zien over het Braziliaanse carnaval en samba.

Van het Braziliaanse carnaval kent men vooral de naar het hoofd stijgende samba, de met pluimen en pailletten getooide danseressen en de enorme sambadroom. Maar houdt het hiermee op? Zeer zeker niet. Naast dit carnaval is er een ander, dat doorgaat in de straten, waar de eenvoudigste vermommingen zich vermengen met de vreugdevolle sfeer, waar

©Olivier-Desart-Musée-Internat-du-Carnaval-et-du-Masque-Binche

we de Bate-Bolas, « clowns » met hun imposante kostuums opmerken, waar iedereen de blocos tegemoet wandelt, waar hun vrienden op hen wachten.

Het carnaval beperkt zich niet tot Rio de Janeiro alleen, ook de grondvesten van São Paulo, Salvador de Bahia, Santa Cruz of nog Recife, Olinda, Niteroi, São Caetano de Odivelas worden door de ritmes van het carnaval hevig door elkaar geschud.

De expositie illustreert de diversiteit en de rijkdom van de feesten van het „land van carnaval“, een geheel van kleine en grote gebeurtenissen, een explosie van vreugde en genoegen.

De tentoonstelling ‘Samba etc.’ is een project dat gezamenlijk wordt gedragen door het internationaal Museum van het Carnaval en het Masker en zijn partner, sinds 2008, het Centro de Referência do Carnaval (Universiteit van de staat Rio de Janeiro), dat onder de leiding staat van Felipe Ferreira. De totstandkoming ervan is dus eens te meer het resultaat van ontmoetingen, affiniteit en ontdekkingen. Zo zijn in 2011 twee medewerkers van het museum tijdens het carnaval naar Brazilië gegaan en heeft het museum op zijn beurt Braziliaanse kunstenaars uitgenodigd om hun werk tentoon te stellen en hun eigen visie op het carnaval te geven.