Muziek is zonder twijfel het belangrijkste onderdeel van het Couleur Café Festival in Brussel. Maar curator Herman Bertiau stelt vanaf 1998 ook ieder jaar een kunsttentoonstelling samen onder de naam Cool Art Café. In 2012 staat de complexe relatie tussen mens en natuur centraal.
De kunstenaars onderzoeken onze relatie met de natuur op een pertinente, tedere of spottende manier, met passie of afstandelijkheid, op een lichte of een zwaarwichtige toon.
De opzet van Cool Art Café is atypisch: hedendaagse kunst naast traditionele kunst, ‘high brow’ tegenover ‘popular art’ en gevestigde namen naast amateurs.
De volgende artiesten zullen dit jaar te bewonderen zijn: David Palmont, Yannick Ledaniel, Patricia Guilhem, Michel Liégois, Alexandre Dang, Christophe Dalecki, Astan Zigo, Fred Merz, Alice Smeets, Akintunde Akinleye, Wilmes & Mascaux, Robert Gligorov, Cédric Tanguy, Kahn & Selesnick, Roberto Kusterle, Bob Verschueren, Ellen Kooi, Pascal Bernier, Jacques Dujardin, Florin Balmus en Ada Rajszys.
Installaties
Het Franse artiesten-lassers collectief van ‘Les Etincelles Filantes’ (David Palmont, Yannick Ledaniel en Patricia Guilhem) zullen uit gerecycleerd materiaal een jager maken die achtervolgd wordt door een gigantische spin. De oplichtende vonken van hun werk zullen ongetwijfeld de aandacht trekken van de toeschouwer en hen uitnodigen aan dit unieke evenement te participeren.
Michel Liégois en zijn ‘Patrimoine à Roulettes’ zullen de andere animatie voor hun rekening nemen. Het doel is om samen met de festivalgangers vogelverschrikkers te maken uit recuperatiematerialen en hen samen in de grond te planten, tot er een heus vogelverschrikkerveld opdoemt op de site. Naar analogie met de mens jagen de vogelverschrikkers de vogels (en bij uitbreiding de natuur) immers een constante angst aan.

Copyright: Alexandre Dang
Alexandre Dang, een voormalige ingenieur aan de Ecole Polytechnique de Paris, komt met zijn installatie van dansende zonnebloemen die volledig op zonne-energie functioneert. De man is hiermee niet aan zijn proefstuk toe want verwezenlijkte al gelijkaardige concepten in de VS, China en Europa. Zo stelde hij zijn werk onder meer voor in het Belgisch paviljoen op de Wereldtentoonstelling van Shanghai in 2010, op de klimaatconferenties in Poznan, Copenhagen en Cancun, aan de Europese Commissie en het Europees Parlement, enz. Daarenboven heeft de man Solar Solidarity opgericht, een vzw die zich inzet om scholen in ontwikkelingslanden van elektriciteit te voorzien.
De installatie van de Fransman Christophe Dalecki is een uitbeelding van de natuur die een gebouw overwoekert en zo zijn rechten terug opeist. Ware het niet dat alle groene elementen volledig van plastic buizen, bedrading en kabels gemaakt zijn. Deze gesynthetiseerde jungle wordt opgefleurd door plastieken elementen die verwijzen naar vruchten en bloemen, hiermee verwijzend naar de immense overdaad aan plastic in onze maatschappij.
Astan Zigo creëerde een werk dat verwijst naar de door olie en teer vervuilde zeeën zoals we die in alle kranten zien. Zijn werk toont ons een meeuw, bedekt met olie, wadend in een opblaasbaar zwembadje, voor de ogen van een blije, zorgeloze baby.

Foto: Robert Gligorov
Fotografie
Ook de fotografie is weer vertegenwoordigd. Allereerst is er een serie foto’s onder het thema van de milieuverontreiniging die weinigen onberoerd zal laten. De foto’s van Fred Merz behandelen de ‘Catadores’, de mannen en vrouwen die zich op Jardim Gramacho, de grootste openlucht vuilnisbelt van Rio De Janerio, onafgebroken bezig houden met het recycleren en ronddragen van dit afval.
De Belgische fotografe Alice Smeets stelt de foto voor die ze in Port-au-Prince nam en waarmee ze de Unicef Foto van het jaar 2008 won. De foto’s van Akintunde Akinleye tonen de effecten van de olie-exploitatie in de zwaar vervuilde Nigerdelta.
Dan zijn er de foto’s van de Belgische artiesten Wilmes en Mascaux, genomen in Australië op een van die talrijke plaatsen aan de rand van steden of industriezones waar ‘chaotische landschappen’ zijn ontstaan. Krachtig werk is er van Macedonische fotograaf Robert Gligorov en de Fransman Cédric Tanguy.
Het Amerikaanse duo Kahn en Selesnick lieten zich voor hun niet te klasseren afbeeldingen – half foto, half schilderij – inspireren door de gigantische panorama’s uit de 19de eeuw. Vervolgens is werk te zien van Roberto Kusterle, bekend om zijn vreemde plant-mens-dier-creaties, en de Belg Bob Verschueren wiens foto’s steeds beelden tonen van de natuur die gebouwen binnendringt en overneemt.
De Nederlandse Ellen Kooi tenslotte toont haar bevreemdende maar o zo poëtische foto’s van kinderen in de natuur.
Sculpturen
Voor de vierde keer verwelkomt het Cool Art Café de Belgische artiest Pascal Bernier. Hij stelt ons zijn werk ‘Bipolar Version’voor, dat de machtsstrijd tussen het natuurlijke en het synthetische benadrukt.
Ook brengt hij een zeil van 4 meter op 4 meter mee uit de serie ‘Jachtongevallen’ en zijn video ‘Flowers serial killer’.
Ook zijn de menselijke klonen te zien van de Vlaamse artiest Jacques Dujardin gemaakt uit varkensdarmen.

Copyright: Ada Rajszys
Schilderkunst/Beeldhouwkunst
De Poolse Ada Rajszys studeerde mode in de Brusselse modeschool La Cambre, om vervolgens haar artistieke weg voort te zetten met textiel. Zij beweegt zich in een universum van metamorfoses, hybriden en onverwachte associaties in een komen-en-gaan van genres en grenzen. Ada beoefent een leuke en ongebruikelijke manier van schilderen.
De Roemeense autodidact Florin Balmus ten slotte is ambachtsman, schilder, beeldhouwer en muzikant maar. Op Cool Art Café stelt hij zijn reeks van maskers voor, gemaakt met zeer diverse materialen zoals zaagsel, klei, planten en ander organisch materiaal. (Bron: Couleur Café)
Kijk voor meer informatie over het festival op www.couleurcafe.be