Muziek is voor de Tuareg nomaden geen keuze. Het hoort bij het leven, net zo goed als eten en drinken. Het is voor de vier heren en vijf dames van Tartit dan ook heel normaal om het publiek bij de muziek te betrekken. Zo wordt mee klappen volop aangemoedigd.

Oorspronkelijk groeiden de leden van Tartit op nabij Timboektoe in Mali, maar oorlog en geweld dreef hen naar vluchtelingenkampen in de omgeving. Daar zetten ze ook hun band op.

Het volk der Tuaregs (zelf noemen ze zich Kel Tamasheq) leeft in vijf Afrikaanse landen: Algerije, Libië, Mali, Niger en Burkina Faso. De Sahara is hun belangrijkste leefgebied. De mensen zijn moslim, maar behoren zeker niet tot de conservatieve stroming. Zo mogen Tuareg vrouwen hun eigen man kiezen en daar zelfs van scheiden. Iets wat in veel andere Afrikaanse moslimlanden absoluut onmogelijk is.Die positieve houding ten opzichte van vrouwen zie je ook terug op het podium. Niet de dames, maar de heren zijn zwaar gesluierd.

De basis van Tartit's muziek wordt gelegd door traditionele trommels waarop al zittend een cyclisch ritme wordt geslagen. De solo- en samenzang krijgt daarnaast begeleiding van de Ngoni en electrische gitaar.

Het geluid dat zo ontstaat is, zeker live, onweerstaanbaar en verslavend. Misschien tijd voor een live album?