Recensie optreden Malinese zangeres in Eindhoven
Rokia Traore weet zowel te ontroeren als te swingen
Gezien op 14 november 2009 in Muziekcentrum Frits Philps in Eindhoven
Tekst: Patrick van Engelen

Rokia Traore brak in 2008 definitief door met het ingetogen album Tchamantché. Een wonderschone plaat met kleine pareltjes die het mooist leken te fonkelen in een kleine huiselijke setting.

Dat de nummers ook live prima tot zijn recht komen, blijkt deze avond in Eindhoven. De Malinese zangeres en haar band zijn prima in vorm en zowel de langzame desertblues als swingende afrofunk klinken gloedvol en geïnspireerd.

De rustigere nummers van Tchamantché worden overigens wel wat heftiger gebracht dan op het album. De fraaie tracks Zen en Dounia krijgen live prachtig opgebouwde uitvoeringen, waar in het slot zelfs harde rockgitaren niet werden geschuwd.

Wat opvalt gedurende de avond is de ontspannen vrolijke houding van Traore. Ze lacht naar haar medemuzikanten en toont met haar bewegingen aan niet alleen goed te kunnen spelen en zingen, maar ook uitstekend te kunnen dansen. Terwijl haar armen en benen zich in de wildste bochten wringen, houdt ze haar lichaam keurig onder controle. Een genot om te zien.

Wat de zangeres beter niet kan doen, is speechen in het Engels. Hoewel haar zacht uitgesproken gebroken zinnetjes heel charmant overkomen, is haar boodschap nauwelijks te verstaan. En dat is jammer omdat de Malinese superster best wel wat te vertellen heeft.

Met een funky toegift wordt het uitstekende optreden spetterend afgesloten. Een flink deel van het publiek zit dan al lang niet meer op de veel te harde stoelen, maar viert een feestje vlak voor het podium. Een geslaagd einde van een meer dan geslaagde avond.

Copyright: www.noborderz.nl