
Dan
is het de beurt aan Huun Huur Tu. Sommige
leden lijken een beetje verkouden en haast stoicijns starten
ze hun optreden. Gelukkig staat de slechte gezondheid geen ijzersterk optreden
in de weg. Met voornamelijk traag meeslepend werk weet de groep het publiek
langzaam te betoveren. We horen liedjes over bergen, vlaktes en mooie meisjes
en snelle paarden. En ook al kunnen we er geen woord van verstaan. Wederom
zijn we 'daar'.
Qua instrumentatie gebruikt de groep niet alleen de morin khuur, maar ook
onder andere de akoestische gitaar, de dosphuluur (tweesnarige luit met rechthoekige
klankkast), xomus (mondharp) en tsuur (fluit van een lange pijp). De wisselingen
met deze voor ons toch exotische instrumenten maken het schouwspel alleen
maar boeiender en het publiek kijkt dan ook ademloos toe.
Huun Huur Tu bewijst in Rasa nog steeds tot de absolute wereldtop
van de Tuvaanse boventoonzang te horen. Het
blijft magisch, haast onmenselijk, om de heren, zeker als je dichtbij zit,
te horen zingen. Jammer dat we niet wat vaker live van deze
muziek mogen genieten.
Copyright:
www.noborderz.nl


De tsuur is niet veel meer dan een buis waar
op wordt geblazen, maar er komen prachtige geluiden uit.