INCA's, Capac Hucha
Tentoonstelling over mensenoffers in Andesculturen
in Wereldmuseum Rotterdam
Te zien van 1 juli tot en met 14 november 2010


In de tentoonstelling INCA'S, Capac Hucha, presenteert het Wereldmuseum het fascinerende verhaal over mensenoffers bij de Andesculturen. Voor het eerst wordt een tentoonstelling gewijd aan dit onderwerp. Archeologische kunstvoorwerpen van keramiek tot goud, illustreren het hoe en waarom van deze mensenoffers. De tentoonstelling beslaat 3.000 jaar cultuurgeschiedenis en toont ruim 300 voorwerpen uit tal van Europese musea. De expositie is zes dagen per week tot 20.00 uur te bezichtigen.

De vondst van kinderoffers op de ijzige bergtoppen van de Andes trekken al jaren de internationale aandacht. Onder de eeuwige sneeuw hebben de mummies de honderden jaren op onvoorstelbare wijze doorstaan. De kinderen waren onderdeel van het Inca staatsritueel Capac Hucha, de Koninklijke plicht om onder andere mensenoffers uit te voeren.

ANDESCULTUREN
De Andes kent een even rijke cultuurgeschiedenis als Mesopotamië en het oude Egypte. Ook in de Andes werden al 3.000 jaar voor Christus grote ceremoniële steden gebouwd. Deze beschavingen bereikte het hoogtepunt met de Inca's (1250 - 1532). Het Inca mensoffer vormde zowel religieus als bestuurlijk het bindende element in dit immense rijk dat zich over zo'n lengte van 6.000 kilometer uitstrekte.

CAPAC HUCHA
Het offeren van mensen was het meest indrukwekkende religieuze staatsritueel. Door deze offers werd contact gelegd met goden en voorouders die de koning kennis verschaften over heden, verleden en toekomst. De kindoffers bij de Inca's waren vergezeld van schitterende voorwerpen waarvan de aangeklede gouden en zilveren beeldjes het bekendst zijn. In de tentoonstelling staan een aantal van deze Capac Hucha beeldjes opgesteld.
Ook bij de pre-Inca culturen speelde het mensenoffer een belangrijke rol. Een spectaculair gouden hoofd uit de Moche cultuur toont dat ook het bloed van de elite in het mensenofferritueel rijkelijk vloeide. Bij de Nasca's werden gesnelde mensenhoofden gebruikt om in contact te komen met de natuurkrachten, die zich manifesteerden als poema-, condor- en orkagoden. De Andesculturen kenden geen schrift maar door de rijke schilderingen en sculpturen ontvouwt zich het beeldverhaal van het mensenofferritueel.

EIGENTIJDS MENSENOFFER
Politici en militairen zijn nog altijd bereid zonen en dochters te offeren ter bescherming van het eigen wereldbeeld. Beeldend kunstenares Claudia Sola maakte in opdracht van het Wereldmuseum een meeslepend audiovisueel kunstwerk over wereldconflicten dat een dimensie toevoegt aan het universele fenomeen: het offeren van mensen. Dit audiovisuele kunstwerk wordt doorlopend in het Theater van het museum vertoond.

Op 3 juli, 6 augustus, 3 september, 1 oktober en 5 november geeft dr. Edward de Bock (conservator) een lezing over een thema gerelateerd aan de tentoonstelling. Elke zondag om 15.00 uur vindt een gratis instaprondleiding voor volwassenen plaats. Men dient wel in het bezit te zijn van een entreekaart voor de tentoonstelling.

CATALOGUS
Bij de tentoonstelling verschijnt een aantrekkelijke catalogus over de Andesculturen, het Capac Hucha-ritueel en uitvoerig geïllustreerde en beschreven artefacten. De catalogus is te koop in de Winkel van het museum voor € 29,95.

FILM-INSTALLATIE CLAUDIA SOLA


Claudia Sola maakte in opdracht van het Wereldmuseum de onthutsende film-installatie Hero, Princess, Prince. Dit kunstwerk over het moderne offer is deel van de tentoonstelling Inca's, Capac Hucha, die te bezichtigen is van 1 juli tot en met 14 november. De film is gemaakt van beelden uit de ons omringende actualiteit, zoals die wordt gepresenteerd op televisie en het internet. Sola plaatst kleine persoonlijke verhalen op schrijnende, indrukwekkende of ontroerende wijze in een universeel licht.

Het offerritueel van de Inca's is een universeel concept dat wordt gereproduceerd in verhalen die we tegenkomen in allerlei vormen. Het verhaal bestaat in de vorm van de waarheid voor de een; hierbij denkend aan de bijbel waarin staat beschreven dat Jezus Christus sterft voor de zonden van de mens. Refererend aan het hartverscheurende verhaal Het meisje van de Zwavelstokjes van Andersen, bestaat het in vorm van een sprookje voor een ander. En het verhaal bestaat in de vorm van de realiteit voor velen; verhalen die niet altijd even makkelijk als zodanig te herkennen zijn.

Het gaat hier niet alleen om de grote vertellers en de grote mythen. Wij construeren allemaal een verhaal van ons leven. We doen eigenlijk maar vier dingen: we zitten, we staan, we lopen, we liggen. Al het andere is het verhaal. We maken in onze geest een geheel, van wat ons allemaal is overkomen en wat ons nog zal overkomen. Door middel van deze verhalen communiceren we met elkaar, proberen we de wereld te begrijpen en grip te krijgen op dood, lijden en leven. Het leven is gul en er is steeds weer een wezen, een mens, een dier, een plant dat zich opoffert voor anderen. De structuur van de film komt voort uit de principes die hier bijhoren. Opeenvolging. Toeval. Synchroniciteit. In Hero, Princess, Prince vindt de kijker een allerlei verhalen, in een ongrijpbare hoeveelheid, die aanschurken tegen de Grote Verhalen.

Beeldend kunstenares Claudia Sola zegt over Hero, Princess, Prince: 'Het hoog in de bergen offeren van een kind omdat haar dood de koning en daarmee de staat gezond houdt, klinkt onmenselijk en uit een verleden tijd. Maar heeft de moderne mens dat zo ver achter zich gelaten als we geneigd zijn te denken? Is niet veel menselijk handelen aan een offer gebonden? Wie offert vandaag, wat, waarom, en wie ziet zich vervolgens genoodzaakt iets te offeren in retour?'

Sola heeft het verlangen het persoonlijke in het grootwereldse voelbaar te maken. Hoe de wereld en wijzelf om elkaar heen draaien en hoe steeds weer dezelfde kernverhalen eigentijdse verschijningsvormen krijgen is de kern van haar werk. Persoonlijke geschiedenissen zet Sola af tegen de stimuli die de westerse mens de hele dag ondergaat. Claudia Sola maakt foto- en filmopnames en put uit archieven verspreid over de hele wereld zoals die van historische instellingen, bibliotheken en het wereldwijde web.

Claudia Sola (1974) studeerde aan de Rietveld Academie, was resident op de Ateliers. Zij exposeert regelmatig in het binnen- en buitenland, vorige maand was haar werk nog te zien op het Photo Festival in New York. Haar werk is intussen ook opgenomen in diverse collecties, waaronder de collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam.

Naar site van Wereldmuseum Rotterdam

Copyright: www.noborderz.nl