Interview met DJ MPS Pilot
deel 2
Ga terug naar 1e gedeelte interview
Tekst: Patrick van Engelen


Timmers draaide al vrij snel in het buitenland. Van het befaamde Festival in the Desert in Mali (2003, 2004, 2008) tot een festival in India (2005). “Het fenomeen dj is nog lang niet overal in het buitenland geaccepteerd”, legt Timmers uit. “Vooral in een live-setting begrijpen ze het niet overal. Op een festival in Burkina Faso voelde ik me net een freakshow. Het publiek dacht alleen maar: ‘wat is dit in godsnaam?’ Ze hadden niet eens in de gaten dat ik muziek stond te draaien. In Afrikaanse landen is een dj iemand die ook heel veel praat. Maar ik doe dat absoluut vrij weinig. In Nederland vinden ze het juist raar als je gaat praten tussen de muziek door.”

BURAKA SOM SISTEMA
In Nederland en Belgie draaide MPS Pilot al op vele grote bekende festivals waaronder Sziget en Lowlands. Waar draait hij graag? “Sfinks vond ik erg leuk. Daar heb ik ook behoorlijk vaak gestaan. Festival Mundial, Lowlands, North Sea Jazz. Overal is het toch weer anders. Je krijgt andere leeftijdscategorieën voor je, andere opleidingsniveaus. Op Lowlands draai ik heftiger dan op North Sea Jazz. Jonge mensen kunnen gewoon meer tegen muziek die wat heftiger klinkt. Buraka Som Sistema zou ik bijvoorbeeld wel op Lowlands draaien, maar niet op North Sea Jazz. Omgekeerd zou ik bijvoorbeeld Fela Kuti niet draaien op Lowlands. Dat grijpt toch niet genoeg bij de ballen. Bovendien zijn die nummers voor de ‘kids’ veel te lang.”

HOOGTEPUNTEN
Als ik vraag naar hoogtepunten moet Timmers even denken. “Poeh…Jaipur in Rajasthan was een erg tof hoogtepunt. Ik draaide daar in een fort net buiten de stad. Je kon zo over de stad heen kijken. In Agadir, Zuid-Marokko heb ik gestaan voor 80.000 mensen. Ik heb daar echt alleen maar regada en moderne raï gedraaid. Heerlijk die nieuwe hippe muziek uit Marokko en Algerije. Normaal vind ik mijn Pioneer cd-spelers best imposant, maar als je voor zo’n massa staat, voel je je toch best nietig. Meestal draai ik in het buitenland een moderne interpretatie van de traditionele muziek daar. Daar moeten ze in sommige landen al best aan wennen. De tweede keer dat ik in Agadir stond, voor dezelfde meute mensen, voelde het publiek me al veel beter aan. Toen waren de mensen er echt al meer aan gewend. Draaien op plekken waar niet veel dj’s komen, zorgt soms voor interessante clashes, maar ook voor hele grote verassingen. Maar naarmate je het vaker doet, wordt het steeds minder vreemd.

In 2008 stond ik voor de derde keer op het Festival of the Desert, midden in de Sahara. Ik had daar al eerder gedraaid in 2003 en 2004. Maar in 2008 was het pas echt goed geregeld. Ook de jonge mensen wisten het nu te vinden. Het was echt heel erg tof. Ik stond in The middle of nowhere op een zandheuvel met een paar speakers, draaitafels en een bouwlamp. Mensen stonden daar echt uren lang in het zand te dansen buiten. Ik zou twee nachten draaien. Daarom had ik de eerste nacht niet gefilmd. De tweede nacht viel, vanwege duizend logistieke problemen, in het water. Erg jammer dat ik geen beelden heb, want het was echt fantastisch.”

Copyright: www.noborderz.nl