Genoeg hoogtepunten op
zonnige Music Meeting
Tekst: Patrick van Engelen
Foto's: Patrick van Engelen en Leonie Gossens

Het weer op de 26e editie van de Music Meeting was meer dan goed. Net als de muziek meestal, die een grote variëteit kende. Helaas moest No Borderz ook wat onvoldoendes noteren in Nijmegen. Met als dieptepunt het allereerste optreden.


Bij het optreden van het Hongaarse Besh O Drom op zondag barste een vrolijk Balkanfeestje los in Park Brakkestein.

Want waarom mocht in godsnaam het Franse Magma de aftrap verzorgen van het festival? Persoonlijke fascinatie van een programmeur? Of zodat het daarna alleen nog maar beter kon worden? Erg jammer want de achterhaalde 'progonzin' van de band was stierlijk vervelend en paste totaal niet bij de rest van de programmering. Een valse start.

Gelukkig brachten de Ploctones van Anton Goudsmit met hun vuige jazzrock direct weer wat leven terug op Park Brakkestein. En ook de verstilde Molukse pracht van de Boi Akih Groep was, hoewel af en toe wat saai, prima te verteren. Zeker als de voor het eerst in Nederland optredende gamelanvirtuoos I Made Subandi zijn kunstje mocht doen.

De 'balkanlounge' van Kottarashky was op Music Meeting voor het eerst in een live-setting te bewonderen. Een wereldprimeur, maar echt mee viel het niet. Visueel gebeurde er daarvoor veel te weinig op het podium. Bovendien deed de toevoeging van live-muzikanten eerder afbraak aan de muziek dan dat het wat toevoegde. Misschien dat het over een jaartje, met wat meer podiumervaring, al wat spannender is bij de optredens van de Bulgaar en zijn band.

Het optreden van afrobeatkoning Tony Allen en de Fin Jimi Tenor deed de mondhoeken duidelijk weer naar boven wijzen. Waar hun gezamelijke album Inspiration Information al klonk als een verfijnde avant-garde funkmachine was het live misschien wel nog lekkerder. Vooral als de gekke Fin wat electronica los liet op de dampende afrobeat.

Ook goed en swingend was Still Black, Still Proud, an African Tribute to James Brown met als bandleider de legendarische saxofonist Pee Wee Ellis. Al had er met de gastoptredens van Vieux Farka Touré, Tony Allen en de Mahotella Queens veel meer in gezeten. Teveel nummers werden instrumentaal gebracht. Een beetje vreemd als je wel zangers in je band hebt opgenomen.

Op zaterdag- en zondagavond werd in poppodium Doornroosje de afterparty van de Music Meeting gehouden onder de naam Club ¡mm...! Het was er op beide avonden groot feest. Met name de optredens van Menwar en het Colombiaanse Choq Quib Town op de zondag waren erg sterk. Duideliijk namen om te onthouden...

Ook recht in de roos waren de brunchconcerten die gegeven werden op een steenworp afstand van het festivalterrein. In de paradijselijke setting van de Hortus Arcadië was het 100% genieten van zon, een broodje, koffie en muziek. Het zijn precies deze krenten in de pap die Music Meeting tot zo'n prettig festival maken.

De zondag was opvallend beter dan de zaterdag en we durven het zelfs aan om de programmering op eerste pinksterdag uitmuntend te noemen. We bewogen zachtjes mee op de prachtige composities van de Cubaanse pianist Roberto Fonseca. Lachten om de Engelse humor en genoten van de zompige blues van de wereldmuziekpioniers Justin Adams, Lu Edmonds en Ben Mandelson alias Les Triaboliques. En droomden weg bij de verstilde mediterane pracht met de Renaud Garcia-Fons 'La Linea del Sur' uit Frankrijk.

De fijne temperatuur zorgde ervoor dat je soms dacht eerder op een grote Nijmeegse picknick te zijn beland, dan op een serieus muziekfestival. Op sommige momenten was het zo druk in het park dat het moeite kostte om van de ene kant van het veld naar de andere te komen. Lastig vooral als je snel van het buitenpodium De Haai naar De Kathedraal wilde.

Een absoluut hoogtepunt was het optreden van het Black Sea Trio. Enver Izmailov (Oekraïne, gitaar), Anatoly Vapirov (Rusland/Bulgarije, saxofoon) en Kornel Horvath (Hongarije, percussie) wisten magische maar moeilijk te benoemen muziek te creëren op het buitenpodium De Haai. Grensoverschrijdend...

Het optreden van de Amerikaanse Occidental Brothers Dance Band had een Afrikaans muziekfeestje moeten worden, maar helaas kon speciale gast Samba Mapangala door visumproblemen niet op het podium in Nijmegen verschijnen. Daardoor werd het een bijna volledig instrumentaal optreden. Niet slecht, maar het ontbreken van zang brak de band op den duur wel op.

Voor salsaliefhebbers was La Excelencia die de zondag in De Kathedraal mocht afsluiten de gedroomde band. En ze stelden niet teleur. Uitstekende Salsa Dura uit New York.

David Krakauer met zijn band Klezmermadness zagen we eind 2009 nog in Tilburg, maar op 'Music Meeting maandag' leek zijn band een stuk beter in vorm. Pareltjes van moderne klezmer door gewoon erg sterke muzikanten.

Minder was het te 'cleane' en academische Global Village Orchestra. Je kunt best negen nationaliteiten in een band stoppen, maar daarmee wordt het nog niet direct spannend. Bovendien zonde als je zo'n topgast hebt als de Tibetaanse zangeres Namgyal Lhamo om haar zo weinig te laten zingen. Misschien moet bandleider en bassist Tjitze Vogel iets minder tijd aan zijn composities besteden en iets meer spontaniteit in zijn band toestaan.

Een stuk verfrissender was de fusie van muziekstijlen die het project The First Statement bracht, met onder andere Haytam Safia (No Blues) in de gelederen. De composities van de nog jonge bandleider Joram Kroon (keyboard) smaakten naar meer. Een echte Nederlandse wereldmuziekontdekking.

Afsluiten mocht Hugh Masekela met de Mahotella Queens. Vier Afrikaanse zeer ervaren veteranen op het podium. Dat kon natuurlijk niet mis gaan en deed dat ook niet. Een goed einde van een uitstekende editie van Music Meeting.



Het Global Village Orchestra van bassist Tjitze Vogel (links) met maar liefst negen nationaliteiten in zijn gelederen had een bijzondere gast: de Tibetaanse zangeres Namgyal Lhamo. Helaas mocht ze maar sporadisch haar prachtstem laten horen. Een gemiste kans... Op de foto ziet u overigens Mola Sylla zingen.




Aan de virtuositeit van het Black Sea Trio konden niet veel bands tijdens de Music Meeting tippen. Erg sterk.


Groot, klein, dier en mens. Iedereen had het goed naar zijn zin op Park Brakkestein.

Copyright tekst en foto's: www.noborderz.nl