Congobelg Baloji wist vrijdagavond in het Utrechtse RASA de zaal nog niet halfvol te krijgen. Jammer, want thuisblijvers hebben zeker wat gemist. De rapper leverde samen met zijn Orchestre la Katuba een gloedvol optreden af.
Ergens in het midden van het concert geeft Baloji het zelf met enige chroom toe: “Vroeger had ik er wel moeite mee om mezelf voor weinig publiek volledig te geven. Nu weet ik dat het niet uitmaakt of je voor 50 of 2000 personen speelt. Je moet altijd gaan voor de volle honderd procent. “
Baloji, geboren in de stad Lumbumbashi (Congo), groeide op in Wallonië. Vanaf zijn vijftiende spitte hij, onder de naam Balo, al teksten bij de Belgische succesvolle rapformatie Starflam. Na wat onenigheden verliet hij de groep in 2004. Oorspronkelijk om de muziek de rug toe te keren. Maar een brief van zijn biologische moeder, die hij 21 jaar niet had gezien, veranderde alles.
De Belgische rapper besloot om muziek te gaan maken die dichter bij hem stond. Hij noemde zichzelf Baloji en ging op zoek naar zijn Afrikaanse roots. Eerste wapenfeit solo was het album Hotel Impala, een nog niet over de hele linie geslaagde plaat waarop hij soul, reggae, funk en afroinvloeden verwerkte tot een net iets te glad mengsel. Het album scoorde echter goed en Baloji mocht zelfs wat prijzen in ontvangst nemen. Om nog wat dieper in zijn muzikale achtergrond te wroeten vertrok de rapper voor de opvolger naar zijn moederland.
Het resultaat, het eclectische Kinshasa Succersale, mag er wezen. Baloji weet dertien nummers lang de aandacht vast te houden met een ongeëvenaarde mix van Congolese muziek en hiphop. Het album, waaraan ook o.a. Konono no.1 meewerkte, krijgt lovende kritieken en belandt in diverse eindejaarslijsten, waaronder die van No Borderz.nl.
Live weet de Congobelg het amalgaan aan stijlen op Kinshasa Succursale (van rumba tot soukous en van hiphop tot reggae), prima naar een podiumsetting te vertalen. Baloji gooit naast zijn strakke Franse flow ook zijn boomlange lichaam in de strijd. Het ene moment valt hij neer op zijn knieën, het volgende zwaaien zijn armen wild door de lucht of staat hij door zijn megafoon te schreeuwen.
Grootse kracht is echter de uitstekende band Orchestre La Katuba, die Baloji zelf samenstelde uit een aantal Congolese muzikanten. Hun zichtbare speelvreugde maken het optreden in Rasa tot een groot feest. Of de zaal nu vol zit of niet…
Tekst en foto’s: Patrick van Engelen
