3FM staat deze week op de radio helemaal in het teken van Zeroes Request, de beste muziek uit de jaren nul. Ook No Borderz ging eens op zoek. Wat waren nu de beste of meest invloedrijke wereldmuziekalbums uit de periode 2001-2010? Hieronder onze (uiteraard subjectieve) selectie met opvallend veel Afrikaanse albums. In willekeurige volgorde.
Mis je een album? Reageer!
Amadou & Mariam – Dimanche a Bamako (2004)
Manu Chao deed persoonlijk de productie van dit doorbraakalbum van het Malinese blinde echtpaar. De plaat hierna Welcome to Mali is bijna net zo goed, maar wij kozen vanwege de net iets subtielere aanpak voor deze. Binnenkort verschijnt hun nieuwe…
Konono no.1 – Congotronics (2005)
Dit was nu weer eens een totaal nieuw geluid uit Afrika. Voor westerse oren althans. Want in Kinshasa, de hoofdstad van Congo en thuisbasis van Konono no.1, hadden ze al veel eerder door dat het goed dansen was op elektrisch versterkte duimpiano’s. Zeker als het geluid kwam uit aftandse geluidsboxen. Een grote buiging voor Vincent Kennis van het Crammed Discs label die hen en nog heel wat andere grootheden ontdekte.
Ali Farka Toure & Toumani Diabate – In the Heart of the Moon (2005)
Uit hetzelfde jaar en continent, maar heel wat anders is dit prachtige album van deze giganten uit Mali. Traag, bezwerend en hypnotiserend schuiven de klanken van de kora van Toumani en de bluesy gitaar van Ali Farka over en langs elkaar heen. De boot op de Niger trekt langzaam aan je voorbij.
Lila Downs – La Cantina (2006)
Deze Mexicaanse diva brak door in de film Frida met Selma Hayek in de rol van kunstenares Frida Kahlo. Maar haar beste album vinden we La Cantina. Meeslepend, innovatief, feestelijk en tragisch als het leven in het land zelf. Met als hit een ode aan mole, de lekkerste chocoladesaus die we kennen.
Orchestra Baobab – Specialist in all styles (2002)
Natuurlijk is Pirates Choice uit 1989 nog net een fractie beter. Maar deze ‘comeback’ van dit uitstekende Senegalese orkest doet er niet veel voor onder. Heerlijke lome muziek met Afrikaanse maar ook Cubaanse invloeden.
Band of Gipsies – Taraf de Haidouks (2001)
De eerste ‘hedendaagse’ gipsyband die doorbrak naar een groter publiek was Taraf de Haidouks uit het Roemeense dorpje Clejani. Op het album speelt ook het Macedonische Kocani Orkester mee, dat later ook alleen enkele uitstekende albums afleverde. Afgelopen jaar verscheen deel 2, maar deze blijft het meest fascineren.
Manu Chao – Proxima Estacion Esperanza (2001)
Natuurlijk herhaalt de grondlegger van de mestizo scene hier hetzelfde trucje als op zijn onvolprezen Clandestino uit 1998. Maar het gebeurt wel met zoveel klasse en impact dat we hem niet uit dit lijstje konden laten.
Dub Collossus – In a Town called Addis (2009)
Het debuut van de grootste vernieuwers van de Ethiopische muziek van het afgelopen decennium. Lome dub en reggae ontmoet krachtige Ethiopische melodielijnen op een onverwoestbaar album. Ook hun tweede album uit 2011 is ijzersterk.
Watina – Andy Palacio & The Garifuna Collective (2007)
Vlak voor zijn dood verscheen dit meesterwerk van deze zanger uit het slechts 200.000 zielen tellende Belize. Het beste album uit de Garifuna-gemeenschap, afstammelingen van Afrikaanse slaven, ooit verschenen.
Rokia Traore – Tchamantché (2008)
Met Bowmboi maakte ze ook een prachtig album, maar onze favoriet is deze. Het overwegend kalme Tchamantché is zo’n album dat door zijn gelaagdheid niet snel verveelt en je telkens weer op wilt zetten. Ijzersterke composities, bijna allemaal door de zangeres zelf geschreven. We wachten vol verwachting op de opvolger.
Tekst: Patrick van Engelen
