Geplaatst op 6 januari 2012
De laatste jaren werden we bij No Borderz met name geraakt door fadovernieuwers als Deolinda en Oquestrada . Zangeres Ana Lains beloopt meer het traditionele pad van het Portugese genre. Maar met haar prachtige, diepe, licht melancholieke stem geeft ze het inmiddels door Unesco beschermde genre toch een echt eigen karakter.
Haar debuutalbum uit 2006 ontving onder andere positieve kritieken van het toonaangevende wereldmuziektijdschrift Songlines. Deze tweede, in Portugal al verschenen in 2010, doet daar zeker niet voor onder.
Naast haar mooie ballads, soms alleen begeleid door piano, kiest ze er ook voor om soms de vrolijke kant van de fado te tonen. .Zoals in het fijne Van Nao sei porque te foste embora. Je vergeet direct al het grauwe weer om je heen en ziet de azuurblauwe tegeltjes en opkomende lentebloemen voor je.
Ana Lains is eindelijk weer eens zo’n traditionele fadista die ons doet verlangen naar een weekendje Lissabon. Mariza heeft er een concurrente bij. (Difference Entertainment/Seven Muses Musicbooks).
Tekst: Patrick van Engelen
