Recensie: Oquestrada – Tasca Beat, O Sonho Portugues

Steeds vaker krijgt de fado een moderne schop onder zijn donder van jeugdige Portugese bandjes die wat anders willen dan alleen het traditionele geluid. Na het succes van Deolinda vorig jaar (Songlines Award 2010 voor beste nieuwkomer) is hier nu Oquestrada. Een fris theatraal gezelschap dat nog vrolijker en uitbundiger klinkt dan hun succesvolle landgenoten.

Alhoewel landgenoten? De thuisbasis van Oquestrada mag dan wel vlakbij Lissabon liggen. Oprichter van de band is de Fransman Pablo. Samen met de Portugese actrice/zangeres Miranda stelde hij een energiek gezelschap samen dat behalve fado ook tal van andere invloeden gebruikt. Zo horen we rap in Tourner en Rond en flamenco in het wat over de top geschreeuwde Creo.

Tasca Beat werd afgelopen jaar al met succes in Portugal in een net wat andere versie uitgebracht. Op dat album stond nog een melige cover van Roberta Flack’s Killing me Softly. Op deze nieuwe versie is dat flauwigheidje verdwenen.

Maar aan muzikale fratsen geen gebrek. Regelmatig wandelt een onverwachte toonladder voorbij. Of horen we een jolige uitroep of een dwaas akkoord. Die gekkigheid maakt Oquestrada vast een genot om live te zien. Op plaat komen ze door dat overdadige theatrale nog duidelijk wat tekort op het wat volwassenere Deolinda. Zanger Zeto horen we liever niet dan wel. En de composities zijn ook nog niet op alle momenten even sterk.

Maar eerlijk is eerlijk, als de band zijn zwakke punten leert kennen, ligt er nog een gouden toekomst in het verschiet voor Oquestrada. Want origineel en fris… Ja, dat klinkt het allemaal wel. (Jaro Medien)