Recensie: Cibelle – Las Venus Resort Palace Hotel

De Braziliaanse zangeres Cibelle liet al op haar vorige album horen niet bang te zijn voor muzikaal avontuur. Op conceptalbum Las Venus Resort Palace Hotel (wie verzint er zo’n titel?) brengt ze een ode aan de exotica, een poppy muziektijl die in de jaren zestig populair was en in de jaren negentig onder de naam easy tune (of lounge) een revival kende.

Het concept van Las Venus Resort Palace Hotel is even simpel als angstaanjagend. De wereld is door de geheimzinnige inslag verwoest en op de enige plek waar nog levende mensen rond hangen, wordt een concert georganiseerd.

De 12 nummers (plus intro en outro) die tijdens dit fictieve optreden langs komen zijn zeer divers. Naast negen nieuwe liedjes komen drie drie covers langs. De Dr. No pastiche Underneath the Mango tree, Lightworks van de electro-pionier en excentriekeling Raymond Scott en het ooit door Kermit de Kikker ‘gezongen’ It’s not Easy Being Green.

Een hele trits veelbelovende namen werkte aan het album mee. De productie werd gedaan door Damian Taylor (o.a. Björk) en Thom Monahan (Au Revoir Simone, Devendra Banhart) mixte het geheel. Helaas levert dat niet dat topalbum op dat je eigenlijk verwacht. Daarvoor is het toch teveel een allegaartje wat hier langs komt.

Er staan heus wel wat aardige nummers op het album (Sad Piano, Frankenstein, Mr and Mrs Grey) maar aan het einde van deze trip blijf je toch enigzins onbevredigd alleen achter in het hotel. Dat daarbuiten gemuteerde wezens onze aardkloot slopen, stemt al niet vrolijker.

Het blijft hopen dat Cibelle met haar volgende album wel dat avontuurlijke en grensoverschrijdende meesterwerk maakt dat ik toch echt nog wel van haar verwacht. (PVE).