Een nieuwe van de Amsterdam Klezmer Band is zelden een teleurstelling. Ook deze keer niet. Al bij opener en vierkwartshoempa Papa Chajes knalt de kwaliteit er vanaf als een kurk van een goede champagne.
Mensen die de band al wat langer kennen, zullen niet verrast zijn door Katla. Maar dat betekent niet dat er op dit verse album niet inventief wordt gemusiceerd. Naast klezmer horen we invloeden uit Turkije, Oost-Europa en zelfs Noord-Afrika (Desert Banjo). Soms met een flinke dosis muzikale humor.
Maar liefst negen van de veertien nieuwe nummers zijn instrumentaal. Geen straf voor de luisteraar, maar ook jammer aangezien de zangstemmen van Alec Kopyt en voorman Job Chajes zelden zo goed uit de verf kwamen.
De plaat bevat veel echte feestnummers, maar ook de melancholie heeft weer een plek gekregen. Zoals in het prachtige, tot tranen roerende, Nicolosea. Een ode aan afgelopen jaar overleden oom van trompettist Gijs Levelt: journalist en schrijver Joost Divendal.
Een ander hoogtepunt is het vrolijke, in twee talen gebrachte, Naie Kashe dat uiterst komisch de moeilijke tijden van een beschonken platzak bezingt. Krachtiger dan in het regeltje ‘Shoppen bij de Zeeman, het is een grote sof’ is armoede in Nederland zelden samengevat.
Katla is (opnieuw) een hoogtepunt in het oeuvre van de Amsterdam Klezmer Band. Prima materiaal om er ook live weer een ongelofelijk dampend topfeest van te maken. (Essay)
