Junior Tecla
Interview met Philip Junior Tecla van de band Rootsriders
Philip Junior Tecla kruipt nu al zo’n drie jaar in de huid van Bob Marley. Samen met de band Rootsriders trekt hij met de show Babylon by Bus langs de Nederlandse theaters om eer te bewijzen aan de bekendste reggaezanger aller tijden. No Borderz had een gesprek met de zanger.
Hoe is het om op het podium te staan als Bob Marley?
“Echt geweldig! Heel leuk om te doen. En volgens veel mensen – anders was het ook geen succes – klink ik nog vrij goed als mijn held ook. Voor mezelf zit ik het laatste jaar eigenlijk pas echt goed in mijn rol als Bob Marley. Je moet zijn muziek echt op een hele specifieke manier benaderen. In het begin dacht ik dat ik er heel veel van wist, omdat ik mijn leven al naar zijn muziek luisterde. Maar dat bleek niet genoeg. Ik moest er diep gaan om helemaal Bob te kunnen worden. Het laatste anderhalf jaar ben ik heel goed naar hem gaan kijken op op Youtube. Wat doet hij precies? En waarom vinden wij hem zo te gek?”
Wat is je favoriete nummer van Marley?
“Absoluut Concrete Jungle! De baslijn daarvan is geweldig, de koortjes zijn te mooi. Het nummer heeft echt een geweldige sound, al geldt dat eigenlijk voor het hele album Catch a Fire, waar het nummer af komt. Ook mijn favoriete album van hem.”
Groeide je als kind ook op met het geluid van reggae?
“Nee, niet echt. No Woman, no Cry is eigenlijk het eerste wat ik mij kan herinneren. Mijn moeder was meer van Diana Ross en Andy Williams, een hele andere hoek. Op mijn achttiende ben ik me pas echt in Bob Marley gaan verdiepen. Gelijk met mijn eerste jointje.”
Waar luister je naast Bob Marley veel naar?
“Ik ben best breed eigenlijk. Mijn helden zijn Joni Mitchell en Stevie Wonder. Verder luister ik veel naar jazz. Coltrane, Miles, Keith Jarret en mijn held Wayne Shorter. Ik hou eigenlijk alleen niet zo van house. Alleen de beginjaren daarvan waren muzikaal nog wel interessant. Van de nieuwere muziek vind ik John Legend echt een geweldige songwriter. Lauryn Hill vind ik ook helemaal de bom. Op dit moment is mijn favoriete band Morgan Heritage. Die zijn helemaal geweldig. Alles klopt bij hen. Overtuiging, geloof, verhaal, opbouw en muziek.”
Met Rootsriders halen jullie ook instrumenten op voor muzikanten in Afrika. Zijn er al instrumenten uitgereikt?
“Ja, er is een eerste ‘shipment’ gestuurd nu. Ik heb trouwens ook mooi nieuws over dat project. Van Anouk, of althans de fanclub, hebben we afgelopen zondag een cheque van 5000 euro gekregen. Daar zijn we echt heel dankbaar voor. Het kost namelijk heel veel geld om de instrumenten in Afrika te krijgen.“
Hoe zie je je eigen muzikale toekomst?
“Met Rootsriders gaan we het binnenkort wat rustiger aan doen. Dan ga ik meer werken aan mijn eigen project. Dat is totaal andere muziek dan Rootsriders. Wat precies? Ik zou het omschrijven als Caribische popmuziek met Cubaanse latin-jazz invloeden. Door met ‘jazzcats’ te spelen, krijg je echt een compleet andere sound. Maar het blijft pop. De single is al af, maar die breng ik nu nog niet naar buiten. Als alles goed loopt, wordt dat najaar 2010.”
